By: Wim Grommen (with Lorimer Wilson)

The Dow Jones Industrial Average (DJIA) Index – the oldest stock exchange in the U.S. and most influential in the world – consists of 30 companies and has an extremely interesting and distressing history regarding its beginnings, transformation and structural development which has all the trappings of what is commonly referred to as pyramid or Ponzi scheme.

The Dow Index was first published in 1896 when it consisted of just 12 constituents and was a simple price average index in which the sum total value of the shares of the 12 constituents were simply divided by 12. As such those shares with the highest prices had the greatest influence on the movements of the index as a whole. In 1916 the Dow 12 became the Dow 20 with four companies being removed from the original twelve and twelve new companies being added. In October, 1928 the Dow 20 became the Dow 30 but the calculation of the index was changed to be the sum of the value of the shares of the 30 constituents divided by what is known as the Dow Divisor.

While the inclusion of the Dow Divisor may have seemed totally straightforward it was – and still is – anything but! Why so? Because every time the number of, or specific constituent, companies change in the index any comparison of the new index value with the old index value is impossible to make with any validity whatsoever. It is like comparing the taste of a cocktail of fruits when the number of different fruits and their distinctive flavours – keep changing. Let me explain the aforementioned as it relates to the Dow.

Companies Go Through 5 Transition Phases

On one hand, generally speaking, the companies that are removed from the index are in either the stabilization or degeneration transition phases of which there are five, namely:

1. the pre-development phase in which the present status does not visibly change.

2. the take-off phase in which the process of change starts because of changes to the system

3. the acceleration phase in which visible structural changes – social, cultural, economical, ecological, institutional – influence each other

4. the stabilization phase in which the speed of sociological change slows down and a new dynamic is achieved through learning.

5. the degeneration phase in which costs rise because of over-capacity leading to the producing company finally withdrawing from the market.

The Dow Index is a Pyramid Scheme

On the other hand, companies in the take-off or acceleration phase are added to the index. This greatly increases the chances that the index will always continue to advance rather than decline. In fact, the manner in which the Dow index is maintained actually creates a kind of pyramid scheme! All goes well as long as companies are added that are in their take-off or acceleration phase in place of companies in their stabilization or degeneration phase.

The False Appreciation of the Dow Explained

On October 1^st, 1928, when the Dow was enlarged to 30 constituents, the calculation formula for the index was changed to take into account the fact that the shares of companies in the Index split on occasion. It was determined that, to allow the value of the Index to remain constant, the sum total of the share values of the 30 constituent companies would be divided by 16.67 ( called the Dow Divisor) as opposed to the previous 30.

On October 1^st, 1928 the sum value of the shares of the 30 constituents of the Dow 30 was $3,984 which was then divided by 16.67 rather than 30 thereby generating an index value of 239 (3984 divided by 16.67) instead of 132.8 (3984 divided by 30) representing an increase of 80% overnight!! This action had the affect of putting dramatically more importance on the absolute dollar changes of those shares with the greatest price changes. But it didn’t stop there!

On September, 1929 the Dow divisor was adjusted yet again. This time it was reduced even further down to 10.47 as a way of better accounting for the change in the deletion and addition of constituents back in October, 1928 which, in effect, increased the October 1^st, 1928 index value to 380.5 from the original 132.8 for a paper increase of 186.5%!!! From September, 1929 onwards (at least for a while) this “adjustment” had the affect – and I repeat myself – of putting even that much more importance on the absolute dollar changes of those shares with the greatest changes.

How the Dow Divisor Contributed to the Crash of ‘29

From the above analyses/explanation it is evident that the dramatic “adjustments” to the Dow Divisor (coupled with the addition/deletion of constituent companies according to which transition phase they were in) were major contributors to the dramatic increase in the Dow from 1920 until October 1929 and the following dramatic decrease in the Dow 30 from then until 1932 notwithstanding the economic conditions of the time as well.

Exponential Rise in the Dow 30 is Revealed

The 1980s and ‘90s saw a continuation of the undermining of the true value of the Dow 30. Yes – you guessed correctly –further “adjustments” in the Dow Divisor kept coming and coming! As the set of constituents of the Dow changed over the years (almost all of them) and many shares were split the Dow Divisor kept changing. By 1985 it was only 1.116 and today it is only 0.132129493. Indeed, a rise of $1 in share value of the 30 constituents actually results in 8.446 more index points than in 1985 (1.116 divided by 0.132129493). Had it not been for this dramatic decrease in the Dow Divisor the Nov.3/10 Dow 30 index value of 12,215 (sum total of the current prices of the 30 constituent shares of $1481.85 divided by 0.132129493) would only be 1327.82 ($1481.85 divided by 1.116) in 1985 terms. Were we still using the original formula the Dow 30 would actually be only 49.395 ($1481.85 divided by 30)!

The crucial questions today are:

1. Is the current underlying economy strong enough to keep the Dow 30 at its present level?

2. Will the 30 constituents of the Dow remain robust or evolve into the stabilization and degeneration phases?

3. Will there be enough new companies to act as new “up-lifters” of the Dow?

4. When will the Dow Divisor change – yet again??

The Dow 30 is the Greatest of All Ponzi Schemes

I call on the financial community to take a critical look at the Dow Divisor. If it is retained investors will continue to be deceived with every new transition from one phase to another and the greatest of all Ponzi schemes will have major financial consequences for every investor.

Wim Grommen is a guest contributor to http://www.FinancialArticleSummariesToday.com, “A site/sight for sore eyes and inquisitive minds”, and www.munKNEE.com, “It’s all about MONEY” of which Lorimer Wilson is editor. 

A version of this article, entitled “Beurskrach 1929, mysterie ontrafeld?”, was first published in Dutch in the January 2010 issue of “Technische en Kwantitatieve Analyse” magazine which is a monthly publication of Beleggers Belangen  (Investment Interests) in the Netherlands and on several sites there including: http://www.beursprognoses.com/analyse/292/Dow-Jones-Index,-mythe-ontrafeld

Sinds dien is er onnoemelijk veel olie de golf ingestroomd en lukt het BP tot op heden niet het lek te dichten. BP geeft aan dat er 5000 vaten olie de golf in stromen dat is ongeveer 800.000 Liter olie per dag. Specialisten daarin tegen spreken aan de hand van video beelden over 95.000 Vaten ofwel 15.105.000 liter per dag. Klik hier voor live beelden van de lekkage (niet altijd beschikbaar). Even ter vergelijking bij de Exxon Valdez ging 40.000.000 liter de oceaan in. Dit houdt dus in dat er elke 3 dagen één Exxon Valdez de golf instroomt.

 Er is veel kritiek op zowel Obama als op de CEO van BP Tony Hayward. De laatste riep in het begin dat het allemaal wel mee viel. Ook het zeilreis wat hij maakte viel in het witte huis in verkeerde aarde. Echter ook Obama maakte fouten. Men vindt dat hij niet snel genoeg actie heeft ondernomen. Achter de schermen zal hij er ongetwijfeld druk mee zijn geweest. Maar ook denk ik dat er een dubbel agenda is. Tenslotte is het ook Obama die heeft geroepen dat de VS minder afhankelijk moet zijn van olie import. Ook de nieuwe premier van Engeland heeft zich in de strijd gemeld. David Cameron vindt namelijk dat de VS BP te hard aanpakt. Dit zal zeker leiden tot een ander verstandhouding tussen de Obama en Cameron. Zeker gezien de toch al ander blik van Obama op Europa als zijn voorgangers.

 Inmiddels is er door BP 20 miljard opzij gezet om de slachtoffers te compenseren en de schoonmaak te bekostigen. De vraag zal zijn of dit genoeg is. Geruchten dat het al is verhoogd naar 50 miljard spreek BP tegen. Er gaan ook geruchten of BP hier aan failliet zou kunnen gaan als de VS meer gaat eisen van BP. Ik denk het echter niet, mocht dit namelijk gebeuren moet de VS zelf voor de kosten gaan opdraaien. 

Kijkend naar de huidige koers van BP is de vraag of er een instap moment komt. De koers is inmiddels meer dan 50% gedaald en een opleving is goed mogelijk. Ik doe het echter niet maar dit meer uit een moreel oogpunt. Dit geld niet alleen voor BP maar ook voor bijvoorbeeld Shell die er zooitje van maken in Nigeria. Hierover later meer.

Het liefst zou ik helemaal niet in deze bedrijven willen beleggen. Maar helaas denkt U en mij pensioenfonds daar anders over.

Leegloop bij Vlaamse beleggingsclubs

… De recente financiële crisis, die het vertrouwen bij heel wat beleggers schokte, is daar natuurlijk niet vreemd aan. Na het uiteenspatten van de internetzeepbel in 2000 en de daaropvolgende beurscrisis, was dit voor een aantal beleggingsclubs de druppel die de emmer deed overlopen. Ze besloten hun activiteiten stop te zetten. Het aantal aangesloten clubs bij de VFB nam vorig jaar meteen een nog scherpere duik dan voorheen.

…

De opkomst van het internet speelt daar volgens hem een belangrijke rol in. ‘Vroeger kwamen beleggers graag samen om informatie met elkaar uit te wisselen en ideeën op te doen. Maar dat kan vandaag vaak sneller en gemakkelijker op het internet.’ …

Ikzelf ben geen lid bij z’n beleggingsclub. Nooit geweest eigenlijk, dus kan er niet echt over oordelen. Maar misschien dat een deel van de clubs die uiteen vallen veel leden hadden die vooral passief informatie opnamen. Die mensen hebben inderdaad weinig aan een beleggingsclub met het internet als alternatief. Maar misschien dat de overgebleven clubs meer leden tellen die zelf hun huiswerk maken en dat delen. Ik weet het niet, maar dacht dat dat zou kunnen.

Wil je hierop reageren? Dan kan dit in onderaan!

Duurtijd z’n 49 minuten

Hattip: beurs.com

Nieuwe beurskrach,  een wetmatigheid?

Iedere productiefase, of iedere maatschappij of ander menselijk verschijnsel, doorloopt een zogenaamd transformatieproces. Transities zijn maatschappelijke transformatieprocessen, die tenminste één generatie beslaan. In dit artikel wil ik aan de hand van zo’n transitie aangeven, waar we met onze huidige maatschappij staan en wat voor gevolgen dat kan hebben voor de beursindexen.

Kijkend naar de kenmerken van de fasen waarin maatschappelijke transformatieprocessen zich voltrekken, zou het heel goed kunnen, dat we nu aan het eind van de zogenaamde derde industriële revolutie zitten. Transities zijn doorgaans maatschappelijke transformatieprocessen, die tenminste één generatie beslaan. Transities hebben de volgende eigenschappen:

-       het betreft een structurele verandering van de maatschappij, of een complex deelsysteem daarvan;

-       er is sprake van op elkaar inwerkende en elkaar versterkende technologische, economische, ecologische, sociaal-culturele en institutionele ontwikkelingen op verschillende schaalniveaus;

-       het is de resultante van langzame veranderingen (ontwikkelingen in voorraden) en snelle dynamiek (stromen).

Voorbeelden van historische transities zijn de demografische transitie en de overgang van kolen naar aardgas, die een transitie in de energiehuishouding impliceerde. Een transitie ligt niet bij voorbaat vast, omdat er gedurende een veranderingsproces altijd sprake is van aanpassen aan, leren van, en inspelen op nieuwe situaties. Een transitie is dus geen wetmatigheid.

Vijf transitiefasen

In het algemeen beschrijven transities de S-curve en zijn vier transitiefasen te onderscheiden (zie ook figuur 1):

1. een voorontwikkelingsfase van dynamisch evenwicht waarin de status-quo niet zichtbaar verandert;
2. een ‘take-off’-fase waarin het veranderingsproces op gang komt, doordat de toestand van het systeem begint te verschuiven;
3. een versnellingsfase waarin zichtbaar structurele veranderingen plaatsvinden door een cumulatie van op elkaar inspelende sociaal-culturele, economische, ecologische en institutionele veranderingen; in de versnellingsfase is sprake van collectieve leerprocessen, diffusie en processen van inbedding;
4. een stabilisatiefase waarin de snelheid van maatschappelijke verandering afneemt en al lerend een nieuw dynamisch evenwicht wordt bereikt.

Ook een productlevenscyclus (en een bedrijfslevenscyclus) beschrijft een S-curve. In dit geval is er nog een vijfde fase: de aftakelingsfase, waarin kosten stijgen door overcapaciteit en waarin een producent zich uiteindelijk terugtrekt uit de markt.

Er zijn over het algemeen vier fasen in een transitie, die zich het beste laten visualiseren middels een S-curve.

Drie ingrijpende transities

Als we de geschiedenis induiken, hebben in de laatste twee eeuwen drie ingrijpende transities plaatsgevonden:

1. De eerste industriële revolutie

De eerste industriële revolutie duurde van circa 1780 tot circa 1850. Kenmerkend was de overgang van kleinschalig handwerk naar gemechaniseerde productie in fabrieken. Grote aanjager in dit overgangsproces was de stoommachine, die door toepassingen in de spoorwegen (stoomtrein) en de scheepvaart (stoomschip) tevens zorgde voor een revolutie in het transportwezen. De eerste industriële revolutie concentreerde zich in de katoenindustrie. Omdat stoommachines op steenkool liepen en van ijzer werden gemaakt, kwamen ook de steenkoolmijnbouw, de ijzerindustrie en de machinebouw tot grote bloei.

Het begin van het einde van deze revolutie was 1845 toen Friedrich Engels, zoon van een Duitse textielbaron, de omstandigheden waarin de arbeiders van Engeland leefden en werkten, beschreef in ‘De toestand van de arbeidersklasse in Engeland’. Het resultaat van deze revolutie: een gigantische kloof tussen rijk en arm.

2. De tweede industriële revolutie

De tweede industriële revolutie duurde van circa 1870 tot omstreeks 1930. Kenmerkend was de verdergaande mechanisatie door de invoering van de lopende band, de vervanging van ijzer door staal en de ontwikkeling van de chemische industrie. Daarnaast werden steenkool en water vervangen door olie en elektriciteit en kwam de benzinemotor tot ontwikkeling. Terwijl de eerste industriële revolutie op gang werd gebracht door (soms toevallige) uitvindingen van amateurs, werd de tweede industriële revolutie juist op gang gebracht door ondernemingen die veel geld investeerden in professioneel onderzoek (‘research’) naar nieuwe producten en productiemethoden. Om over voldoende kapitaal te beschikken, fuseerden kleine bedrijven tot grootschalige ondernemingen, die werden geleid door professionele managers. Ook werden aandelen uitgegeven. Deze ontwikkelingen leidden tot de overgang van het traditionele familiebedrijf naar de naamloze vennootschappen en multinationals.

De revolutie eindigde na de ‘roaring twenties’ in Amerika, met de beurskrach in New York in 1929. De gevolgen waren desastreus, met als dieptepunt de Tweede Wereldoorlog.

3. De derde industriële revolutie

De derde industriële revolutie begon in circa 1940 en loopt nu op zijn einde. De Verenigde Staten en Japan hebben een leidende rol in de ontwikkeling van computers gespeeld. In de VS werd gedurende de Tweede Wereldoorlog koortsachtig gewerkt aan militaire toepassingen van computertechnologie. Na de oorlog breidde het Amerikaanse ruimtevaartprogramma het aantal toepassingen uit. Japan specialiseerde zich in de ontwikkeling van de industriële toepassing van de computer: de robot. Intussen speelt de computer- en de communicatietechnologie een onvervangbare rol in alle delen van de wereld.

De versnellingsfase is omstreeks 1980 begonnen door de komst van de microprocessor. De derde industriële revolutie bevindt zich duidelijk in de verzadigings- en aftakelingsfase.

Het Koersverloop van de Dow Jones over de laatste twee industriële revoluties. De laatste jaren is de koersstijging in een enorme versnelling terechtgekomen.

Beursindex-grafieken zijn fata morgana’s.

Wat zegt een beursindex zoals DJIA, S&P 500 en AEX eigenlijk?

De Dow Jones Industrial Average (DJIA) index is de oudste aandelenindex van de Verenigde Staten. Een select clubje journalisten van The Wall Street Journal beslist welke bedrijven deel uitmaken van invloedrijkste beursindex ter wereld. Integenstelling tot de meeste andere indices is de Dow een prijsgewogen index. Dat betekent dat aandelen met een hoge absolute beurskoers een grote stempel drukken op de beweging.
De S&P index is een marktwaarde gewogen index. De 500 grootste Amerikaanse bedrijven gemeten naar hun marktkapitalisatie zijn opgenomen in deze index, die samengesteld wordt door de kredietbeoordelaar Standard & Poor’s.

De Amsterdam Exchange Index (AEX) is de belangrijkste Nederlandse beursindex. De index geeft het beeld weer van de koersontwikkeling van de 25 meest verhandelde aandelen op de Amsterdamse effectenbeurs. Uit het gewogen gemiddelde van de koersen van deze aandelen wordt de stand van de AEX berekend.

In veel grafieken is de y-as een vaste eenheid, zoals kg, meter, liter of euro.

Bij deze index-grafieken lijkt dit ook zo, want op de y-as wordt de eenheid in punten gebruikt. Niets is echter minder waar! Een index-punt is nl. geen vaste eenheid in de tijd en je mag er dan ook historisch gezien geen enkele betekenis aan hechten.

Een index wordt berekend aan de hand van een mandje aandelen. Bij elke index gebeurt dat volgens een bepaalde formule en de uitkomst van de formule levert een aantal punten op. Een grote fout die veel mensen maken is, dat er waarde gehecht wordt aan deze grafieken. Deze grafieken zijn echter erg bedriegelijk.

• Een index wordt berekend aan de hand van een mandje aandelen. Bij elke index gebeurt dat volgens een bepaalde formule en als uitkomst krijg je dan een aantal punten. Dat mandje van aandelen wordt bij elke index echter regelmatig veranderd. Voor de nieuwe periode wordt dus de waarde van een ander mandje aandelen gemeten. Het is natuurlijk vreemd dat je de verschillende mandjes als zelfde eenheid projecteert.

Na een periode van 25 jaar wordt de waarde van een mandje appels vergeleken met de waarde van een mandje peren. Er zitten momenteel nog maar 6 van de 30 oorspronkelijke bedrijven in de Dow Jones in vergelijking met het tijdstip (1979) dat de versnellingsfase van de laatste revolutie begon.

• Het wordt nog vreemder als bij elke overgang van mandjes ook nog eens de formule waarmee de index wordt berekend, verandert. Dit gebeurt omdat de index, de uitkomst van de twee formules van beide mandjes, op het moment van verandering dezelfde uitkomst moet opleveren. De index-grafiek van de twee tijdsperioden moet per slot van rekening wel op elkaar aansluiten. Bij de Dow Jones bijvoorbeeld, worden alle koersen van de dertig Dow-aandelen bij elkaar opgeteld en vervolgens door een getal gedeeld. Door wijzigingen in het mandje en door aandelensplitsingen wordt de deler telkens veranderd. De deler bedraagt momenteel 0,132319125, maar in 1985 was de deler nog meer dan 1. Een indexpunt in de ene periode wordt dus op een hele andere manier berekend dan in een andere periode.

Dow1985 = (x1 + x2 + ……..+x30) / 1

Dow2009 = (x1 + x2 + …….. + x30) / 0,132319125

In de jaren 90 van de vorige eeuw zijn er veel aandelensplitsingen geweest. Om de breuk gelijk te houden is zowel de teller als de noemer van de breuk veranderd (Dit is m.i. verkeerd). Een koersstijging van 1 dollar van het mandje in 2009 levert dus de facto 7,5 meer indexpunten dan in 1985. Omdat er in de jaren 90 nogal wat aandelensplitsingen zijn geweest, is dit waarschijnlijk de oorzaak waarom de Dow Jones in deze periode bijna exponentieel is gestegen.

Momenteel staat de Dow op 9665. Bij het hanteren van de formule uit 1985 zou de index nu op 1279 staan.

• Het meest vreemde is natuurlijk de steeds wijzigende samenstelling van het mandje. Over het algemeen is het zo dat bij het wijzigen van het mandje, bedrijven die in een stabilisatiefase of de aftakelingsfase van hun cyclus zitten, uit het mandje gehaald worden. Bedrijven die in de ‘take-off’-fase of versnellingsfase van hun cyclus zitten worden toegevoegd. De kans dat de index na de wijziging van het mandje en de formule stijgt, is dan natuurlijk vele malen groter dan dat de index gaat dalen. Daar hoef je geen kansberekening op los te laten, met name als deze methode wordt toegepast in de versnellingsfase van een transitie. Vanaf 1980 zijn 7 ICT-bedrijven ( 3M, AT&T, Cisco, H P, IBM, Intel, Microsoft), de motoren van de laaste revolutie toegevoegd aan de Dow Jones  en 5 financiële instellingen, deze spelen een belangrijke rol bij elke transitie.

In principe is er een piramidespel gecreëerd. Dit gaat goed zolang er bedrijven die in de ‘take-off’-fase of versnellingsfase van hun cyclus zitten, worden toegevoegd. Aan het eind van een transitie zullen dit er echter steeds minder worden.

3e industriële revolutie en de S&P 500

Zullen Beursindexen verder dalen?

Het bepalen van de beursindexwaarden zoals hierboven beschreven en de weergave van indexen in historische grafieken zijn bruikbare indicatoren om aan te geven in welke fase een industriële revolutie zich bevindt.

De derde industriële revolutie bevindt zich duidelijk in de verzadigings- en aftakelingsfase. Deze fase kenmerkt zich, doordat de markt verzadigd is en de concurrentie toeneemt. Alleen de sterkste bedrijven kunnen de concurrentie aan, of nemen de concurrentie over (denk aan de overnames die Oracle en Microsoft de laatste jaren hebben gedaan). Onder de motorkap is er in ICT-land relatief weinig technisch nieuws meer onder de zon, alhoewel de marketingmachines vanuit Amerika ons anders willen laten geloven.

In de voorontwikkelingsfase en take-off fase van een transitie ontstaan er veel nieuwe bedrijven. Het is een divergerend proces. Met name financiële instellingen spelen een belangrijke rol. Er is in deze fase per slot van rekening veel financiering nodig. De grafiek van salarissen van de financiële sector vertoont dan ook dezelfde s-curves als van beide revoluties.

Beleggers worden euforisch bij het horen van fusies en overnames. In feite geven fusies en overnames de convergerende processen weer aan het einde van een transitie. Objectief gezien is elke fusie of overname een vermindering van economische activiteiten. Dit wordt pijnlijk duidelijk als we naar de werkloosheidscijfers van diverse samenlevingen kijken.

Nieuwe industriële revoluties ontstaan door nieuwe ideeën, uitvindingen en ontdekkingen, ofwel nieuwe kennis of inzichten. Ook hier hebben we als mensheid een verzadigingspunt bereikt. Er zullen steeds minder bedrijven komen in de ‘take-off’-fase of versnellingsfase die de  bedrijven in de stabilisatiefase of de aftakelingsfase in het indexenmandje kunnen vervangen.

In onderstaande grafiek is de koers/inkomsten verhouding zichtbaar over de laatste 2 industriële revoluties. Aan het einde van de 2^e industriële revolutie in 1932 zakte deze index naar 5. Momenteel zitten we nog op 15. De koersen kunnen dus nog een factor 3 dalen.

Herhaalt de geschiedenis zich?

De mensheid wordt momenteel geconfronteerd met dezelfde problemen als aan het eind van de 2^e industriële revolutie, zoals dalende beursindexen, sterk oplopende werkloosheid, torenhoge schulden van bedrijven en overheden en de slechte financiële posities van banken.

Transities worden geïnitieerd door uitvindingen en ontdekkingen, dus de kennis van de mens. Nieuwe kennis heeft weer invloed op de 4 andere componenten in een samenleving. Er worden momenteel weinig nieuwe uitvindingen of ontdekkingen gedaan. Dus de kans op een nieuwe industriële revolutie is niet erg groot.

De historie heeft geleerd dat 5 pijlers voor een stabiele samenleving onontbeerlijk zijn.

De 5 pijlers voor een stabiele samenleving

Aan het eind van elke transitie komt de pijler welzijn in het gevaar. Dit hebben we na elke industriële revolutie kunnen constateren.

De pijler “WELZIJN” van een samenleving dreigt ook nu weer om te vallen.

De historie heeft geleerd dat het omvallen van de pijler “WELZIJN”  altijd resulteert in revolutie. Door de grote werkloosheid na de 2e industriële revolutie is er door veel samenlevingen een nieuwe transitie geïnitieerd, nl. het creëren van een oorlogseconomie. Deze economie bloeide m.n. in de periode 1940 – 1945.

Samenlevingen zullen ook nu weer een keuze moeten maken welke transitie zal worden ingezet.

Wim Grommen

Bronvermelding:

Transities & transitiemanagement, casus van een emissiearme energievoorziening, Prof. dr. ir. Jan Rotmans e.a. .

Geschiedenis Werkplaatssite van Wolters-Noordhoff

Ik stelde me al langer de vraag: “Zijn dit tekenen aan de wand dat er een beurscorrectie voor de deur staat?”

Vandaag zag ik dat ook Geert Noels zich deze vraag stelt:

Geert Noels op Facebook

De banken zien in dit snelle beursherstel de ideale mogelijkheid om van de overheidssteun af te zijn. Dat klinkt bijzonder positief, toch spreken ze telkens weer van “de kapitaalspostitie te versterken.” Ik denk dan ook dat ze nu profiteren om tegen deze koersen hun noodzakelijke kapitaalsverhogingen te doen. Dat zouden ze niet doen als ze denken dat hun beurskoers aan de lage kant is. Meestal is de beurs dan ook prijzig als je veel kapitaalsverhogingen en nieuwe beursintroducties ziet verschijnen.

Was het niet Warren Buffett die ooit zei: be fearful when others are greedy, and be greedy only when others are fearful

Wat denk jij hierover? Reageren kan in de reacties onderaan.

Wie geweldige ideeën heeft mag deze altijd mailen: idee@slimmebeleggers.com

De vraag:

[poll id="2"]

Maar de vraag die veel beleggers zich nu stellen is: “Wat doe ik nu het beste?” Helaas is daar geen perfect antwoord op mogelijk. Maar met enkele punten in overweging te nemen kan je je wel al een beter oordeel vormen.

Banken terug gezond?

Je hoort de laatste tijd steeds meer positieve geluiden in de media. Met Bernake en Obama op kop, hoor je dat het ergste van de crisis achter de rug is. Maar is dit wel zo? En zijn de financiële instellingen nu terug gezond? Of duurt dit nog jaren?

Persoonlijk heb ik nogal mijn twijfels over de gezondheid van de banken. De meeste banken mochten namelijk sinds begin dit jaar hun boekhoudregels versoepelen. Waar ze eerst verplicht waren om alle activa te waarderen op de “marktprijs” mogen ze nu een andere waarde (= hogere waarde) plakken op die rotte activa die ze in hun bezit hebben. Hierdoor moeten ze niet langer afboeken op deze activa en kunnen ze terug met beter winstcijfers uitpakken. Maar het probleem van die activa is daarmee nog niet opgelost.  In de VS hebben ze dit jaar al 100 failliete banken en men verwacht er nog een aantal. Ook Geert Noels schreef hier al een paar maal over op zijn blog.

Geldhoeveelheid in het systeem?

Verschillende bronnen melden al een hele tijd dat er zeer veel geld is gemaakt door de centrale banken om zo de commerciële banken en de economie te ondersteunen. Al dit extra geld moet op termijn terug uit de economie worden genomen. Gebeurt dit niet of te laat, dan zullen we een opstoot in inflatie zien.  En teveel inflatie is vergif voor spaarders en beleggers, want je moet dan al zeker een rendement behalen dat hoger is dan de inflatie of je koopkracht van je geld daalt.

Stimulusplannen?

China, VS, Europa, … Bijna alle grote landen hebben één of andere steunmaatregelen gekend om de verkoop weer aan te zwengelen. Nu op dit moment zijn de meeste van die zaken uitgewerkt en blijkbaar gaat de verkoop daarna weer achteruit. Logisch als je het mij vraagt neem nu de Duitse of Amerikaanse steun aan autofabrikanten onder het mom van een slooppremie.  Nu dat deze steun is afgelopen daalt de verkoop van de auto’s weer, want z’n maatregels versnellen alleen een aankoop. Amerikanen die in oktober van plan waren om een auto te kopen hebben waarschijnlijk geprofiteerd van de kortingen deze zomer.

Al deze tijdelijke (kostelijke) maatregelingen kosten de overheden veel geld, met oplopende begrotingstekorten wereldwijd. Alleen moet ooit een begroting terug in evenwicht komen. Dit betekent meestal een mix van belastingverhogingen en besparingen en laat dat nu net heel negatief zijn voor de economie op korte termijn.

Nu aandelen kopen, verkopen of afwachten?

Als belegger blijf ik momenteel zeer voorzichtig. Enkele aandelen heb ik al uit portefeuille gezet en de anderen blijf ik in het oog houden. Veel koopjes zijn er nu niet meer op de beurs. Ik heb de indruk dat binnen enkele maanden tot één jaar er wel eens een correctie in het beursherstel kan komen. Dat lijkt me dan ook het moment om weer voorzichtig kwaliteitsbedrijven op te pikken. Met die mening ben ik zeker niet alleen, ook verschillende beleggingsbladen zoals  Smart Capital en Groeilanden schrijven al een tijdje dat je nu beter wat voorzichtiger bent.

In geld uitgebrukt is de omslag nog duidelijker: van 2,4 miljoen euro nettoaankopen (aankopen min verkopen) in januari-maart naar 385.000 euro nettoverkopen in april-augustus. De voorbije maand augustus was de eerste van dit jaar met meer verkooporders (22) dan aankooporders (14). Onder meer KBC, Econocom en Bekaert gingen tijdens de zomermaanden vlot de deur uit.

Het wantrouwen van insiders in de duurzaamheid van het beursherstel blijkt een internationaal fenomeen. In augustus verkochten Europese insiders voor 400 miljoen euro aandelen en kochten zij voor slechts 93 miljoen euro. In de VS bedroeg de verhouding aankopen/verkopen zelfs 1 tegen 26. Bron: De Tijd

Dit betekent dus dat veel managers vinden dat de beurskoersen te hoog zijn opgelopen. Niet zo verwonderlijk als je de enorme beursrally bekijkt van maart tot nu.
Misschien dat het eens tijd wordt om de aandelen die je bezit eens grondig te bekijken. Zijn de verwachtingen en waarderingen nog in orde? Is het aandeel niet te veel gestegen?

Ik heb al een pakketje aandelen verkocht. Zo heb ik de aandelen van Beter Bed verkocht. Begin deze zomer mochten die nog aan z’n 8,50 euro binnen in mijn portefeuille. Lees hier onze analyse van Beter Bed.

Een zeer goede blogpost vond ik vandaag. De schrijver ken ik niet, maar het is de moeite om eens rustig te lezen.
Misschien dat beleggen in sommige sectoren dan plots heel anders klinkt…