Aalberts Industries is een internationale groep van industriële ondernemingen met twee kernactiviteiten:
Industrial Services en Flow Control. De groepsmaatschappijen behoren tot de toonaangevende spelers in hun respectievelijke markt en streven voortdurend naar versterking van deze positie. Door een continu proces van innovatie in termen van producten, toepassingen en technologieën te combineren met een gerichte marktbenadering, realiseren de groepsmaatschappijen een leidende positie in hun voornaamste markten. Ter stimulering van de ondernemende cultuur heeft Aalberts Industries een decentrale
organisatiestructuur waarin de dagelijkse operationele eindverantwoordelijkheid bij het management van de groepsmaatschappijen ligt. Het management rapporteert aan de holding op reguliere momenten, zowel wekelijks als maandelijks, over de voortgang en daarnaast is er veelvuldig contact tussen de directie en het management van de groepsmaatschappijen.

Na het lezen van wat ze doen en ook nadat ik vanalles over hun dochterondermingen gelezen heb begrijp ik nog steeds niet goed waar dat ze hun geld mee verdienen. Ik moet zelf toegeven dat ik totaal niet technisch ben aangelegd. Spullen van de IKEA krijg ik nog wel in elkaar gezet met de handleiding, maar veel verder dan zal ik technisch niet komen. En zeer sterke technische kennis is blijkbaar wel nodig om Aalberts te kunnen doorgronden.

Wat ik wel duidelijk kon opmaken was dat Aalberts fors getroffen werd in haar afdeling Industrial Services. Omdat deze afdeling veel toelevert aan autofabrikanten is het geen wonder dat die afdeling het een pak slechter deed dan voorheen.

De financiële cijfers en het afgelegde parcours oogt wel schitterend. De afgelopen 15 jaar kon de groep gemiddeld 17% winstgroei per aandeel voorleggen. In 2008 was er een winst per aandeel van 1,02 euro. Maar algemeen verwacht wordt dat dat in  2009 een heel pak minder zal zijn. Eind februari was de gemiddelde analistenverwachting dat de winst in 2009 77 cent per aandeel zou zijn. Maar om nog een pak strenger te zijn denk ik eerder aan een halvering van de winst. Met een 51 eurocent per aandeel winst voor 2009 zou de koerswinst op 11 komen. Wat voor een bedrijf met z’n mooi parcour niet duur is. Ook oogt hun balans relatief sterk.

Aalberts heeft als doelstelling om versterkt uit de crisis te komen. Verschillende analisten zien dit ook gebeuren, maar niemand kan natuurlijk stellen hoelang dat de economische crisis nog zal duren.

Een ander feit is dat Aalberts voornamelijk in Europa en Noord-Amerika actief is, terwijl verwacht wordt dat de meeste industriële groei zich eerder in de groeilanden bevind. Toch bevinden enkele onderdelen van het bedrijf zich in China en Rusland

Ik ben wel niet helemaal overtuigd van Aalberts Industries en dat vooral omdat ik niet kan aanduiden waar de winst gemaakt wordt. Ook vond ik in de jaarrekening geen opsplisting van hun financiële activiteiten terug.

Kortom, Aalberts lijkt me een mooi bedrijf dat sterk uit de crisis kan terug komen. Maar toch zal ik geen aandeelhouder worden dan dit bedrijf. Andere beleggers die een sterkere technische bagage hebben kunnen dit bedrijf beter doorgronden en kunnen met een pakketje aandelen dan misschien een mooi rendement boeken.

Crisis slaat ook toe in de slaapkamer

Deze sector van bedartikelen wordt ook getroffen door de economische crisis. Mensen stellen een aankoop in een matras namelijk sneller uit. Ook zijn er minder impulsen om nieuw bedmateriaal te kopen, door de crisis op de huizenmarkt zijn de verhuizingen wat terug gevallen, terwijl dit vaak het argument is om een nieuw bed aan te kopen.

Hierdoor viel de nettowinst van 2008 terug op 22 miljoen euro tegen 27,5 miljoen een jaar eerder. De omzet steeg in 2008 wel lichtjes tot 358 miljoen euro, door de opening van 76 nieuwe winkels. Beter Bed besloot ook om het dividend zowat te halveren tot 52 eurocent over 2008. Dit om extra kasmiddelen in de onderneming te houden in tijden van crisis.

Minder erg in 2009?

De dochter in Spanje, El Gigante del Colchon, presteerde in het eerste kwartaal van 2009 ook minder met een omzetdaling van 6% t.o.v. kwartaal één in 2008. Het thuisland Nederland deed het slechter, daar ging Beter Bed 11% achteruit. De Duitse afdelingen konden wel een licht positieve omzetgroei voorleggen van 1%.

Maar toch presteerde de keten in het eerste kwartaal van dit jaar beter dan het zelf voorspeld had. Met een winst van 5,4 miljoen euro deed het een pak slechter dan de 7,9 miljoen in 2008, maar wel beter dan de voorspelde 4 miljoen euro. Kostenbesparingen liggen hier waarschijnlijk aan de basis.

Sterke en zwaktes Beter Bed

Beter Bed mag dan wel door een dip gaan, op langere termijn lijkt het een gezond bedrijf.

Positieve punten

• Door steeds meer bureauwerk en een vergrijzende bevolking zullen er meer rugklachten zijn, dit leidt vaak tot aankoop van een nieuwe matras.
• Beter Bed heeft twee marktleiders in matrassen in Nederland en Duitsland in handen.
• Matrassen zijn een product dat ik de eerst komende 20 jaar absoluut niet zie verdwijnen van de markt.
• De reclame inspanningen worden verhoogd, om zo meer marktaandeel te winnen. Zodat het bedrijf sterker staat bij een heropleving.
• Het bedrijf blijft winstgevend ook in tijden van minder verkoop.
• Veel groeimogelijkheden in andere Europese landen met hun winkelconcepten.

Negatieve punten

• Beter Bed Holding heeft veel korte termijn schulden, maar volgens het management houden deze weinig risico’s in.
• De crisis op de vastgoedmarkt kan nog een tijd doorgaan, waar door de impulsaankoop van bedmateriaal minder sterk is.

Aandeel kopen of niet?

Momenteel heeft Beter Bed Holding een Koers/Winstverhouding van ongeveer 9. Dit is toch redelijk aan de lage kant zeker omdat Beter Bed relatief goed stand houdt in de slechtere conjunctuur. Rekening houden met de totale analyse is het bedrijf is het volgens mij een licht ondergewaardeerd. Mocht blijken dat de economie zich herpakt dan zie ik het aandeel gemakkelijk naar de 12 euro evolueren. Kortom tot 9 euro per aandeel durf ik gerust een pakketje Beter Bed aandelen in mijn portefeuille nemen.

Jammer genoeg heeft deze arme man zware emotionele problemen. Psychiaters zouden hem manisch depressief noemen, gewone mensen: wispelturig. Hij heeft namelijk de eigenschap dat als hij goed gezind is dat hij aandelen koopt tegen hoge prijzen, verkopen doet hij dan niet graag, enkel natuurlijk als iemand nog meer wil bieden. Maar op zijn mindere dagen draait alles om. Op die momenten kan hij meestal niet snel genoeg zijn aandelen kwijt zijn tegen eender welke (lage) prijs. Hij koopt op die momenten zeker niets, want telkens weer lijkt het of de hele wereld zal vergaan.

Mister Market heeft ook nog een andere eigenschap: hij geeft er niets oom als je hem totaal negeert. Als je zijn prijzen niet interessant vind dan kom je gewoon morgen terug. Hij blijft (ongezien van zijn gemoed) steeds even goede vrienden met je. Zoals je al merkt is het leuk zaken doen met deze zielige figuur. Je kan dus soms goedkoop van hem kopen en later weer duur verkopen, zonder dat hij je iets verwijt. Het is zijn bankrekening die interessant voor jou kan zijn, niet de onzin die hij meestal uitkraamt.

Deze beschrijving van Mister Market heeft Buffett niet zelf uitgevonden maar is een concept dat zijn leermeestar Benjamin Graham neerschreef in het boek “The Intelligent Investor”.

De laatste twintig jaar kreeg Buffett en andere value investors bakken kritiek omdat ze handelen volgens het concept van Mister Market. De markten zouden namelijk altijd efficiënt zijn, zoals verteld door vele professionals en academici. Het enige middel dat je had om te beleggen volgens dit denkbeeld was dat je er voor kon kiezen om meer of minder risico te nemen.

Degene die de beurs klopten waren degene die gewoon geluk hadden. Buffett verwerpt deze kritiek en zegt dat als de markten efficiënt waren, hij nooit rijk zou zijn geworden.

Op korte termijn is de beurs een stemmachine, op lange termijn een weegmachine.

Het klopt dus volledig dat de beurs altijd gelijk heeft op kortere termijn, maar als jij weet dat de waarde van een aandeel meer waard is dan wat je nu krijgt, waarom wacht je dan niet met verkopen?

Ik heb het natuurlijk over General Motors dat vandaag een “Chapter 11″ oftwel een gerechtelijk akkoord aanvraagt. Het wordt zo beschermt tegen de schuldeisers. Meestal is dit een eerste stap naar het faillissement, maar in de VS kan een bedrijf na z’n akkoord toch nog gered worden. Natuurlijk moet er dan meestal drastisch geherstructureerd worden. ( ondermeer luchtvaartmaatschappij Delta bewees dat het kan)

In december van vorig jaar besprak ik ook al de situatie van de grote autobouwers:

Maar volgens mij is de schok des te beter door direct na hun faillissement de beste stukken eruit te nemen en zo een volledig nieuwe auto industrie te bouwen. Andere fabrikanten over de hele wereld zullen dan zien dat het serieus is met milieuvriendelijke auto’s.

SlimmeBeleggers.com 4/12/08

Dat citaat van toen is dus creatieve destructie in zijn zuiverste vorm. De autofabrikanten zien vandaag dat hun wereld helemaal door elkaar wordt geschud. Heel normaal eigenlijk want echt goed deden de meeste het ook al niet voor de crisis. Deze schokken leggen de funderingen voor een autowereld die er over 10 jaar totaal anders zal gaan uitzien.

Heel interessant als consument maar niet als belegger. Zelfs in 1999 vermelde superbelegger Warren Buffett al dat z’n sectoren best te mijden zijn.

Toch bestaat er een kans dat GM over 5 jaar een absoluut topbedrijf is, ze hebben namelijk een zeer beloftevolle auto in hun stal: de Chevrolet Volt die in 2010 op de markt zou komen.

De jaarrekening van veel bedrijven zijn nu klaar en kunnen worden goedgekeurd op een algemene vergadering. Deze éénjaarlijkse verplichte vergadering benoemt en ontslaat bestuurders, keurt de jaarrekening en het dividend goed, en nog andere minder belangrijke zaken. In theorie hebben de aandeelhouders dus altijd de eindbeslissing in een bedrijf. In de praktijk blijkt dat vaak een dode letter, zeker bij grote beursgenoteerde bedrijven.

Management vs aandeelhouders 1-0

Veel bedrijven hebben een versnipperd aandeelhoudersschap en dat zet de deur open voor onverantwoord bestuurgedrag. Veel multinationals zijn namelijk eigendom van gewone burgers, in vorm van pensioenfondsen en kleine aandelenportefeuilles. Op die manier zijn er vaak duizenden verschillende aandeelhouders, waarvan er maar weinig op een algemene vergadering aanwezig zijn. Bestuurders hebben dit ook wel door en als er weinig volk aanwezig is, dan hebben meerderheidsaandeelhouders of grote minderheidsaandeelhouders vrij spel. Het gebeurd namelijk vaak dat ze vooral zichzelf op de eerste plaats stellen en niet het bedrijf. Zo kan het gebeuren dat bijvoorbeeld de grote aandeelhouders graag een vet dividend hebben, maar dat het bedrijf eigenlijk beter spaarzamer zou zijn. Een bekend maar tragisch voorbeeld is Sabena en Swissair. Swissair had namelijk nieuwe vliegtuigen nodig, maar als dochter Sabena ook mee bestelde dan kreeg Swissair meer korting. Een van de oorzaken van het faillissement zou zijn dat die nieuwe vliegtuigen niet nodig waren en zo de schulden van Sabena onnodig zwaarder maakte. (Mocht het een troost zijn, Swissair ging later ook over de kop)

Meer animatie, meer waarde?

Soms beginnen aandeelhouders wel te komen naar die vergadering, maar meestal is het ergste dan al gebeurd. De Fortisaandeelhouders zouden bijvoorbeeld nooit zo massaal aanwezig zijn geweest mocht de bank winsten aankondigen.

Maar lang niet alle bedrijven zijn aandeelhouderonvriendelijk. Warren Buffett hield begin mei ook zijn verplichte vergadering en hij en zijn beleggingsmaat Charlie Munger maakten 5 uur tijd voor vragen. Zoveel tijd zien de meeste ceo’s absoluut niet zitten. Buffett ziet het als een absolute plicht van aandeelhouders om dan bestuurders allerlei vragen te stellen. Het zijn ook die mensen die met jouw geld werken.

Een voorbeeldje:
Private equity SlimmeBeleggers Inc heeft 100 euro eigen middelen.
SlimmeBeleggers wil bedrijf XYZ overnemen, maar moet daarvoor 1000 euro op tafel leggen,  Geen probleem, met 900 euro geleend geld tegen 5% kan de overname door gaan.
Daarna snoeit SlimmeBeleggers de kosten, de winst stijgt van 100 euro naar 200 euro.
Echt op alles wordt bespaard: kwaliteit producten, personeel, vastgoed, … Ook de noodzakelijke investeringskosten zijn niet langer nodig, want die lange termijn investeringen, daar heeft SlimmeBeleggers toch niets aan.

Na 3 jaar verkoopt SlimmeBeleggers XYZ. Doordat de winst gestegen is krijgen ze er een mooie prijs voor: 1550 euro.
Na de aflossing van de lening heeft SlimmeBeleggers 550 euro winst op een investering van slechts 100 euro.
Een winst van 450% op 3 jaar.

Maar als de economie opeens slecht begint te gaan, dan krijg je dit:

Nu is de winst zo goed als verdwenen bij XYZ door de “crisis”. Besparingen helpen nog wel een beetje, maar door de forse terugval maakt XYZ nog amper winst.
Ook begint de interstlast te stijgen: 5% wordt 6%, 6% wordt 7% en voor je het weet:

Als de bank dan ook nog eens eist dat je die 900 euro moet beginnen terug te betalen, dan komt SlimmeBeleggers echt in de problemen.
Het is deze negatieve hefboom die heel veel private equity spelers tot het faillissement drijft.
Natuurlijk zullen er een aantal spelers overleven, maar de tijden van waanzinnige hefboomeffecten (en dus mogelijk winsten) zijn voorbij.
De overlevers zullen met een pak minder risico en potentiële winst moeten werken.

Toch zien een aantal Amerikanen dat Private Equity de beurzen terug hoger zullen duwen.
Het topverhaal op Businessweek deze week is dan ook: ” How Private Equity Could Rev up the US Economy“

De handelsbalans van China is positief en dat wil zeggen dat je als land meer cash binnen krijgt dan uitgeeft. Dit maakt dat het land elk jaar opnieuw een aangroei kent van reserves.
Deze gigantische overschot bedraagt momenteel z’n 1,9 biljoen dollar. (= 1 900 miljard dollar)

Vandaag raakte bekend dat China sinds 2003 meer goud is aan het bijkopen. Dit werd al langere tijd gedacht, maar vandaag maakte het land officiële cijfers bekend. Het land heeft nu 1054 ton goud, terwijl 6 jaar geleden het nog maar z’n 600 ton had.

Voor de goudmarkt is dit vooral een trend die is gezet. China wil namelijk haar reserves beter spreiden en het “risico” in dollars verminderen. China’s goudberg zou z’n 30,9 miljard dollar waard zijn. Belachelijk weinig in vergelijking met 1 900 miljard aan reserves.

Volgens Hou Huimin (vice general secretary of the China Gold Association) zou China op termijn 5000 ton aan goudreserves nodig hebben.

In 2006, 2007 en 2008 schommelde de wereldwijde vraag en aanbod van goud rond z’n 3500 ton per jaar. (bron: Gold.org)
Naar alle waarschijnlijkheid zal China’s honger naar diversificatie in de toekomst de goudprijs blijvend hoog houden.

Het beleggingsblad Groeilanden gaf al verschillende malen aan dat goud een must-have belegging is in je portefeuille.
Om goud aan te kopen verwijs ik je graag naar een vorig artikel: Hoe goud kopen?

Het is namelijk niet gemakkelijk om goede onderwerpen te vinden. Als ik echt wou, kon ik me er heel gemakkelijk vanaf maken zoals Paul D’Hoore dagelijks doet op deredactie.be Maar wie heeft er iets aan “als enkel wordt beschreven wat er op de beurs nu gebeurt?”

Wat beleggers echt interesseert zijn aankooptips of informatie over aandelen die ze al bezitten.  Soms staan er dan ook aankooptips en besprekingen van bedrijven op SlimmeBeleggers.com
Maar meestal probeer ik trends te bespreken en andere zaken die opvallen.

Omdat ik eigenlijk meer inhoud wil op SlimmeBeleggers, ben ik actief op zoek naar andere beleggers die graag een stukje willen schrijven over hun aandeel of over zaken die hun opvallen. Kortom bijna alles dat te maken heeft met “beleggen en de beurs”

Moet je daarvoor economie gestudeerd hebben en professioneel bezig zijn met geld? Nee helemaal niet, maar het mag natuurlijk. Tussen de “amateurbeleggers” zitten vaak zeer goede mensen die wel goed hun huiswerk maken en zich niet van slag laten brengen door “het nieuws van de dag”.

Ook andere bloggers of websites mogen artikels insturen met vermelding van hun website, alle reacties worden serieus behandeld.

Heb je dus interesse om zelf “af en toe” of regelmatig een stukje te schrijven en wil je dit zien verschijnen op SlimmeBeleggers.com?
Laat dan een reactie na op dit artikel. Of vul ons contactformulier in.

Wired Magazine beschrijft hoe dat David X. Li, een topwiskundige, een “geweldige” formule uitvond die allerlei beurseffecten kon waarderen. Van de formule zelf begrijp ik bijna niets, maar wat ik wel begrijp is het principe hierachter:

De formule liet onder meer toe om te berekenen hoe dat je correlatie kon berekenen op gebundelde risico’s.
Met een simpel voorbeeldje (uit het artikel) begrijp je het waarschijnlijk meteen:

Marleen, is een meisje van 8 en zit op de basisschool.
Stel dat de kans dat de ouders van Marleen gaan scheiden ongeveer 5% is;
Stel ook even dat de kans dat ze luizen krijgt is ook ongeveer 5%;
Stel dat de kans dat haar juf valt in de klas, en Marleen dit ziet eveneens 5% is;
En als laatste de kans dat ze rekenkampioen wordt in haar klas is ook 5%;

Mocht Marleen nu een particulier zijn die een huis moest afbetalen, dan kunnen beleggers speculeren op deze kansen. De prijs die dan voor die “afgeleide producten op Marleen”, zou dan gemakkelijk kunnen berekend worden.

Maar het wordt veel moeilijker als er nog een klasgenootje van Marleen opduikt: Erika.

Erika zit naast Marleen in de klas en heeft even veel kans dat haar ouders gaan scheiden dus 5%.
Maar stel dat Marleen luizen heeft dan heeft Erika veel meer kans op ook luizen: +-50 %
En stel dat Marleen haar juf zag vallen, dan is de kans dat Erika dit ook zag 95% (ze zitten naast elkaar)
En als Marleen rekenkampioen wordt dan heeft Erika 0% kans op dat ook te worden. (er kan er maar eentje kampioen zijn)

Om nu de kansen te beginnen te berekenen op Marleen EN Erika zijn we al een heel pak verder van huis. De correlaties hierop variëren gewoon te veel.

En het is nu net dat wat David X. Li voor elkaar kreeg. Door zijn formule konden gebundelde risico’s (zoals die van Erika en Marleen samen) gewaardeerd worden. Dit leidde er toe dat allerlei risico’s konden door verkochten worden aan anderen. Met een premie uiteraard.

Met CDS ( Credit Default swaps) en CDO (Collateralized debt obligations) hadden banken opeens de mogelijkheid om allerlei risico’s te verpakken en er een mooi effectje van te maken. Kredietratingbureau’s plakten er dan een waardering op AAA of AA en banken konden dit risico dan ten gelde maken. Op die manier konden ze nog meer geld uitlenen. En veel pensioenfondsen, hedge funds, banken, … kochten deze producten omdat ze een mooi rendement hadden en “veilig waren”.

De groei van die effecten ging vanaf begin van deze eeuw enorm hard: eind 2001 was er voor $ 910 miljard CDS in de wereld. Maar tegen eind 2007 was er al voor $ 62 biljoen aan CDS producten. Bij CDO net van hetzelfde van 275 miljard in 2000 tot $ 4,7 biljoen in 2006.

Nu gingen die producten er van uit dat mensen nooit massaal hun hypotheek zouden staken. Mocht eentje dat doen, dan was dat niet erg, door de stijgende huizenprijzen kon de bank dat huis dan nog met een winst verkopen. Daarom ook dat veel mensen een lening kregen die eigenlijk te zwaar was. Maar de intrestvoeten waren laag, dus de meeste Amerikanen konden dan wel hun droomhuis kopen.

Maar samen met de stijgende intrest stegen ook andere factoren (de olieprijzen), daar door kregen vele het moeilijk. De huizenprijzen konden dus zakken en daar was dat financieel systeem niet op voorzien. Ook in die beruchte formule ging men er niet van uit dat dit ooit zou kunnen gebeuren. Of de kans was zo klein, maar als het fout ging, dan ging het helemaal verkeerd.
Vergelijk het met vliegen. De kans dat jouw vliegtuig neerstort is heel klein (1 kans op x miljoen?) Maar als het neerstort dan loopt het meestal heel fout met je af.

Ik heb hier een korte samenvatting proberen geven van dit interessant artikel, maar mocht je meer willen weten dan raad ik je sterk aan om het (Engelstalig) artikel van Wired te lezen.

Bull markten zijn geboren op pessimisme, groeien op skepticisme, volwassen op optimisme, en sterven op euforie. Maximaal pessimisme is “het moment om te kopen”, en maximaal optimisme is “het moment om te verkopen”.

John Templeton, februari 1994

De laatste dagen hoor je in de financiële pers verschillende berichten verschijnen dat het dieptepunt op de beurs bereikt zou zijn.

Zoiets stellen is onzin. NIEMAND kan voorspellen wanneer dat het pessimisme een maximum heeft bereikt (en dus ook het beurs dieptepunt).

Het kan dus zijn dat nu het “het moment om aandelen te kopen kan aangebroken zijn“, maar dat dachten veel mensen vorig jaar in januari ook al. Andere personen herhaalden dit in oktober nog eens. Ook nu hoor je weer dat het einde bereikt is. Al moet je nu wel minder lef hebben om dit te zeggen: de kans dat “het dieptepunt bereikt is” stijgt namelijk na iedere daling.

Veel professionele beleggers wachten momenteel tot dat de beurs weer begint te stijgen. Ook veel particuliere beleggers blijven aan de zijlijn staan.

Naar schatting zou er een tegenwaarde van drievierde van de totale beurskapitalisatie van Wall Street langs de zijlijn geparkeerd staan. Psychologisch duidelijk te verklaren, maar rationeel gezien niet de beste beslissing. Vooral niet vanuit een beleggingshorizon van enkele jaren. De redementen op kortetermijnbeleggingen zijn ingestort en dreidgen nog verder te dalen. Overtollige liquiditeiten kunnen beter aan het werk gezet worden om koopjes te doen.
Bouw uw aandelenposities uit. Twijfel niet, doe het!

Danny Reweghs, Directeur Strategie Cash & Inside beleggen in VFB Nieuwsbrief van maart 2009

Als je in de komende jaren een mooi rendement wil behalen moet je nu meer aandelen in portefeuille nemen. Nooit al je cash in één keer opmaken, maar rustig prachtige bedrijven tegen zeer aantrekkelijke prijzen oppikken.

Waar denk ik aan als ik er z’n aantal voor de hand weg moet opsommen?

• Tata Motors
• Metris
• Accentis
• BinckBank
• Berkshire Hathaway
• Danone
• …

Als je mooie bedrijven tegen aantrekkelijke prijzen op een prestenteerblaadje wil aangeboden hebben dan lijkt mij een investering in een beleggingsblad een goed idee.