Een mooi voorbeeld van hoe een crisis te creëren is, zien we in Amerika 1866 en de twintig jaren daarna. In 1866 was er 1,8 miljard dollar in omloop.
Wat de bankiers deden, was het aantal dollars dat in omloop was steeds verder verkleinen. Dat in combinatie met een snel groeiende bevolking bracht een enorme recessie teweeg en die was weer goed voor de roep om een Centrale Bank.
De bankiers brachten de geldhoeveelheid in twintig jaar terug naar slechts 0,4 miljard dollar. 84% van het gezamenlijke vermogen van Amerikanen ging verloren.
Wat de bankiers vervolgens deden, was de politiek bewerken om voortaan hen de geldhoeveelheid te laten regelen. Immers, dat konden bankiers veel beter, dat hadden de laatste twintig jaar wel bewezen.
Helaas trapten de politici in deze val. Voortaan zouden dollar worden uitgegeven door een Centrale Bank. In 1917 nam de FED deze taak op zich.
Hoe ‘goed’ bankiers het nu geregeld hebben mag wel blijken uit de Boom and Bust economie waarin we nu leven. De FED brengt momenteel een geldhoeveelheid in omloop die haar gelijke niet heeft en de staatsschuld van Amerika en veel andere ‘rijke’ landen is zo groot dat we ons moeten afvragen of we “rijk” niet onderhand moeten herdefiniëren.
De bankiers kregen wat ze wilden, de totale controle over ons geld. De enige weg voor consumenten om zich er los van te worstelen is om niet meer te handelen in het bankiers geld.
Dit kan door zo min mogelijk vermogen in funny money aan te houden. Bijvoorbeeld door spaartegoeden in goud en zilver aan te houden, of in plaats van spaartegoeden het geld in grondstoffen of aandelen aan te houden. Helemaal los komt u er niet van, maar het lijkt een gezonde zaak te zijn om zo min mogelijk funny money als Dollars en Euro’s aan te houden.

Om goud te kopen gaat u naar Goldmoney

Of we er werkelijk blij mee moeten zijn valt te bezien en dat vonden ook onder ander China, Duitsland en Brazilie.
Deze landen zijn vooral bezorgd om de status van de dollar. Dit was ook te zien in de reactie van de dollar. Deze ging flink onderuit.
Vooral de Chinezen willen dat de Amerikanen zorgen voor een sterkere dollar.

Wat er niet gebeurt en wat wel zou moeten gebeuren is banen creëren. Zolang de werkeloosheid niet gaat dalen zal de VS niet uit de problemen komen. Men hoopt dat de consument weer gaat besteden. Maar hoe kunnen ze nu geld uitgeven als ze het niet hebben.

Of zijn het stimuleringsplannen om de werkgelegenheid te bevorderen.Als het dat eerste is kunnen het in mijn optiek beter laten. Het zou korte termijn politiek zijn waarbij het probleem alleen maar wordt opgeschoven. Wat de VS nodig heeft is banen. Officieel is de werkloosheid 9,5% echter uit cijfers van juli bleek dat er 28,7% van de huishoudens iemand op zoek is naar een baan. Dit zou zich vertalen in een werkeloosheid van 22%.

Het is Obama alles aan gelegen dit cijfer zo laag mogelijk voor te spiegelen en de Amerikanen te laten denken dat het beter gaat met de economie. Dit met de aankomende verkiezingen. Inmiddels is de Amerikaanse staatsschuld $13.663.000.000.000 dit is $44.000 per inwoner van de VS. Verder stimulering zal ten kosten gaan van de dollar welke verder zal dalen.

Ook dit zal weer grote gevolgen hebben aangezien China veel Amerikaanse staatobligaties bezit. Als de Chinese willen leggen ze met 1 druk op de knop de Amerikaanse economie plat. Dit zal echter nog niet zo snel gebeuren omdat de Chinese nog niet klaar zijn wereldmacht nummer 1 te worden.

Mijn inziens zou de regering Obama gewoon moeten bezuinigen om de VS weer op de rails te krijgen. Dit zal echter niet gebeuren Obama zal er alles aan doen de economie te stimuleren. Net zolang tot dat de dollar helemaal niets meer waar is.

Dit houd dus in de er minder kosten worden gemaakt door de bedrijven. Maar ook dat er meer mensen zonder werk komen te staan. En dat is dan ook goed zichtbaar in de werkeloosheid cijfers. De aanvragen voor ww uitkering stijgen nog steeds. Om een goed en blijvend economisch herstel te krijgen moeten de mensen weer aan te werk.

De Amerikaanse economie is tenslotte voor 70% afhankelijk van de consumptie bestedingen. En geen werk is geen geld en uitgave. Het was ook goed terug te zien in de cijfers van de huizen verkoop. Dit was natuurlijk helemaal te verwachten. Dit was het eerste cijfer waarbij duidelijk werd dat er zonder subsidie geen huizen worden verkocht.

Alles wijst erop dat we er nog lang niet zijn en dat een dubbel dip eerder een zekerheid is als dat het een verwachting is. Ben Barnanke gaf de beleggers afgelopen vrijdag moet door aan te geven dat hij zal ingrijpen als dit nodig is. Maar wat moet hij dan doen. De rente kan niet lager dus dat is geen optie. Wat er overblijft is het inkopen van staatsobligaties. Dit moet hij dan vervolgens weer doen door de geld pers aan te zetten. En dit zal de dollar weer onder druk zetten.

Duurtijd z’n 49 minuten

Hattip: beurs.com

Een filmpje dat je zeker eens moet bekijken is dit:

Economen twijfelen al langer aan de geloofwaardigheid van de Chinese statistieken. Zo zijn er andere die kijken naar het energieverbruik in China om te zien of de economie al dan niet groeit. Die cijfers lijken dit keer in lijn met de officiële cijfers.

De Chinese bubbel waar Geert Noels het over heeft is wel gebaseerd op echte feiten: China groeit wel degelijk, maar is die groei duurzaam? Dat is mogelijk een andere zaak.

Overheden in de hele wereld hebben massaal veel geld gestoken in de economie. Door begrotingstekorten en geldcreatie is erger gelukkig voorkomen. De aandelenbeurzen zijn daar door al bijna een jaar fors aan het stijgen. Maar die tekorten en extra geld moeten uiteindelijk verdwijnen en of dat pijnloos kan is zeer twijfelachtig.

Ik heb in mijn portefeuille wat extra cash vrij gemaakt. Mocht die correctie er komen, dan is dat gedeelte van m’n portefeuille toch safe.

Ik heb het boek nog niet gelezen, maar heb het wel al besteld!
Dit boek is te koop bij:

• Azur
• Proxis
• bol.com

Ik volg nu al een hele tijd verschillende websites en beleggingsexperts en wat mij opvalt is dat de hoeveelheid aan geld die nu extra ontstaat om de economie en banken te redden toch ergens vandaan moet komen. Overheden gaan steken zich wereldwijd massaal in de schulden om de banken te ondersteunen en de economie terug aan te zwengelen.

Vooral in de VS is de situatie schrikwekkend:

• De rente bedraagt zo goed als 0%
• Obama kondigt gigantische reddingsplannen aan met duizenden miljarden (=biljoenen in het Nederlands) aan hulp
• Fed koopt zelf overheidsobligaties op (met zelf gedrukt geld)

Ook elders in de wereld wordt gigantisch geld gepompt in de economie. En sommige overheden bulken nu al uit met overheidsschuld, hoe gaan deze dit ooit terugbetalen? Zeker met een vergrijzingsprobleem voor de deur. Dan wordt de verleiding wel eens groot om wat extra geld te drukken voor de overheid. Iedereen weet dat dan inflatie ontstaat. Ook zou die inflatie het probleem van deflatie (dalende prijzen) kunnen wegblazen. De overheid zal er namelijk alles aan doen om deflatie te vermijden want dan worden haar schulden nog zwaarder. Iedereen met veel schulden vind inflatie een goede pijnstiller… Alleen de spaarders worden dan uit het oog verloren.

Goud kan dus een goede “verzekering” zijn van je beleggingen voor mocht het helemaal fout lopen. Ikzelf vind dat 10% van je geld in goud en zilver beleggen niet overdreven is.

Je kan er voor kiezen om dit fysiek aan te kopen. Dan kan je meestal terecht bij je eigen bank. (maar wees niet verbaasd als ze je raar aankijken)  Of bij zeer veel goudhandelaars en websites.
Het beste kan je dit goud dan bewaren in een bankkluis of een goede kluis bij je thuis.

Maar dit brengt allemaal kosten met zich mee en je kan dit ook iets makkelijker doen. Via BullionVault kan je ook goud aankopen en laten bewaren in een van hun 3 kluizen.

• In Zurich (Zwitserland)
• In Londen (GB)
• In New York (VS)

Je betaalt dan jaarlijks een vergoeding om jouw goud in hun kluizen te bewaren. Hoe meer goud, hoe lager het percentage.

Om klanten te lokken in deze crisistijden geven ze nieuwe klanten 1 gram goud, 1 euro, 1 pond en 1 dollar cadeau. Samen z’n kleine 26 euro waard.

Je kan dit cadeau niet zomaar opnemen, dit kan pas nadat je verrichtingen bij hun hebt gedaan. (anders zouden ze nogal snel failliet zijn denk ik)

Het ziet er allemaal heel erg te vertrouwen uit, maar ik zou zeggen check het zelf eens uit of jij het vertrouwt en neem je gratis cadeau op. En beslis dan of je er iets mee doet of niet.

www.bullionvault.com

Winnaars kredietcrisis

• Kleiner banken

Kleine banken die een sterk focussen op advies en service hebben in tegenstelling tot grote banken hebben minder last van grote risico’s. Vaak zijn de kleintjes niet beursgenoteerd, daardoor hadden ze ook minder last van de hele heisa: ze konden blijven focussen op bankieren en niet op de negatieve berichten over hun imago in de media. Toch hebben ze ook nog obstakels, Argenta in België bijvoorbeeld stoort zich steeds meer aan de reddingsboeien die de grote jongens krijgen en waardoor ze “oneerlijk” kunnen concurreren.

• Peer-to-peer leenplatforms

Redelijk onbekend in de Benelux maar populair in sommige Engelstalige landen. Het Britse Zopa is z’n voorbeeld van een peer-to-peer platform. Spaarders die een hogere vergoeding zoeken kunnen op deze manier mensen vinden die een lening nodig hebben. Eigenlijk schakel je zo de klassieke bank uit, die doet namelijk hetzelfde: spaargeld ontvangen en uitlenen aan mensen die een lening nodig hebben. Natuurlijk zijn deze diensten niet zonder risico, maar ze evolueren wel op dit vlak.

• Islam en ethisch bankieren

Islambankieren was al “hot” voor de crisis, maar na de crisis spreekt het meer mensen aan. Vooral omdat de strenge ethische sharia zijde van dit bankieren aanzet om overdrijvingen te vermijden. Ook de “klassieke” ethische banken doen het extreem goed. Zo melde Triodos bank dat het in 2008 maar liefst 25% gegroeid was.

• Supermarkten

Als een supermarkt het goed aanpakt kan het namelijk groeien met een financiële tak. Met hun onaangetaste merknaam en uitgebreid netwerk kunnen ze namelijk snel een een nieuwe concurrent worden voor banken. Ze krijgen al veel mensen over de vloer en denken ook meer klantvriendelijk dan banken. Stel bijvoorbeeld dat Colruyt eigen bankautomaten zou plaatsen in haar winkels, uiteraard met dezelfde lage prijzen en ethisch imago als hun supermarkt. Supermarkten zullen wel nooit een volledige bank worden, maar kunnen op die manier wel interessante segmenten inpikken zoals bijvoorbeeld betaalkaarten en spaarrekeningen.

Wired Magazine beschrijft hoe dat David X. Li, een topwiskundige, een “geweldige” formule uitvond die allerlei beurseffecten kon waarderen. Van de formule zelf begrijp ik bijna niets, maar wat ik wel begrijp is het principe hierachter:

De formule liet onder meer toe om te berekenen hoe dat je correlatie kon berekenen op gebundelde risico’s.
Met een simpel voorbeeldje (uit het artikel) begrijp je het waarschijnlijk meteen:

Marleen, is een meisje van 8 en zit op de basisschool.
Stel dat de kans dat de ouders van Marleen gaan scheiden ongeveer 5% is;
Stel ook even dat de kans dat ze luizen krijgt is ook ongeveer 5%;
Stel dat de kans dat haar juf valt in de klas, en Marleen dit ziet eveneens 5% is;
En als laatste de kans dat ze rekenkampioen wordt in haar klas is ook 5%;

Mocht Marleen nu een particulier zijn die een huis moest afbetalen, dan kunnen beleggers speculeren op deze kansen. De prijs die dan voor die “afgeleide producten op Marleen”, zou dan gemakkelijk kunnen berekend worden.

Maar het wordt veel moeilijker als er nog een klasgenootje van Marleen opduikt: Erika.

Erika zit naast Marleen in de klas en heeft even veel kans dat haar ouders gaan scheiden dus 5%.
Maar stel dat Marleen luizen heeft dan heeft Erika veel meer kans op ook luizen: +-50 %
En stel dat Marleen haar juf zag vallen, dan is de kans dat Erika dit ook zag 95% (ze zitten naast elkaar)
En als Marleen rekenkampioen wordt dan heeft Erika 0% kans op dat ook te worden. (er kan er maar eentje kampioen zijn)

Om nu de kansen te beginnen te berekenen op Marleen EN Erika zijn we al een heel pak verder van huis. De correlaties hierop variëren gewoon te veel.

En het is nu net dat wat David X. Li voor elkaar kreeg. Door zijn formule konden gebundelde risico’s (zoals die van Erika en Marleen samen) gewaardeerd worden. Dit leidde er toe dat allerlei risico’s konden door verkochten worden aan anderen. Met een premie uiteraard.

Met CDS ( Credit Default swaps) en CDO (Collateralized debt obligations) hadden banken opeens de mogelijkheid om allerlei risico’s te verpakken en er een mooi effectje van te maken. Kredietratingbureau’s plakten er dan een waardering op AAA of AA en banken konden dit risico dan ten gelde maken. Op die manier konden ze nog meer geld uitlenen. En veel pensioenfondsen, hedge funds, banken, … kochten deze producten omdat ze een mooi rendement hadden en “veilig waren”.

De groei van die effecten ging vanaf begin van deze eeuw enorm hard: eind 2001 was er voor $ 910 miljard CDS in de wereld. Maar tegen eind 2007 was er al voor $ 62 biljoen aan CDS producten. Bij CDO net van hetzelfde van 275 miljard in 2000 tot $ 4,7 biljoen in 2006.

Nu gingen die producten er van uit dat mensen nooit massaal hun hypotheek zouden staken. Mocht eentje dat doen, dan was dat niet erg, door de stijgende huizenprijzen kon de bank dat huis dan nog met een winst verkopen. Daarom ook dat veel mensen een lening kregen die eigenlijk te zwaar was. Maar de intrestvoeten waren laag, dus de meeste Amerikanen konden dan wel hun droomhuis kopen.

Maar samen met de stijgende intrest stegen ook andere factoren (de olieprijzen), daar door kregen vele het moeilijk. De huizenprijzen konden dus zakken en daar was dat financieel systeem niet op voorzien. Ook in die beruchte formule ging men er niet van uit dat dit ooit zou kunnen gebeuren. Of de kans was zo klein, maar als het fout ging, dan ging het helemaal verkeerd.
Vergelijk het met vliegen. De kans dat jouw vliegtuig neerstort is heel klein (1 kans op x miljoen?) Maar als het neerstort dan loopt het meestal heel fout met je af.

Ik heb hier een korte samenvatting proberen geven van dit interessant artikel, maar mocht je meer willen weten dan raad ik je sterk aan om het (Engelstalig) artikel van Wired te lezen.