The Intelligent Investor, het bekendste boek van Graham, is namelijk een absolute aanrader voor alle beleggers.

Dit boek is niet een “beleggingsboek” maar eerder een algemeen boek over economie en de inhoud is zoals de titel zegt: Kapitalisme, Socialisme en Democratie. Geschreven tijdens WO II is het toch nog actueel. Zeker de stukken over Kapitalisme en Democratie.

Vandaag wordt er veel geschreven of ons economisch systeem misschien niet een paar serieuze aanpassingen moet ondergaan om uitwassen (zoals de financiële crisis) te vermijden in de toekomst. Dat zal niet gemakkelijk zijn, maar dankzij de nood en publieke druk krijg je vandaag wel gemakkelijker hervormingen gedaan dan pak 2 jaar gelden. Obama bijvoorbeeld, mag dan wel door een verschrikkelijk moeilijke periode gaan in, maar als het ecomisch goed ging in Amerika, dan was er geen druk om te veranderen.

Kapitalisme

Want hoewel ik kaptitalisme een goed systeem vind, zijn er hier en daar toch enkele serieuze nadelen:

• Als je veel hebt, moet je weinig moeite doen om nog meer te krijgen.  En als je niet veel hebt, is de extra inspanning om een bepaald niveau te bereiken veel veel moeilijker.
• Moral Hazard: sommige bedrijven waren “te groot” om failliet te laten gaan. Denk maar aan verschillende autobouwers en banken. Doordat iedereen er vanuit ging dat als het toch fout zou lopen de overheid wel zou tussen komen, konden die bedrijven steeds opnieuw leningen aangaan en zo liep de schuldenberg op.  Maar op een bepaald moment spat de bubbel.  En de brokstukken die dan in het rond vliegen maken veel meer schade dan bij een geleidelijke afbouw.

Creatieve destructie

Schumpeter wordt ook beschouwd als de vader van “creatieve destructie”
Dat concept is geweldig goed voor de vooruitgang, maar minder geweldig als jij nu juist aandeelhouder bent van een bedrijf dat wordt getroffen door die “destructie”.

Op puyt.nl vond ik een leuk stukje over “creatieve destructie in de autosector”

Democratie

Zoals ik al zei heb ik het boek nog niet uit, maar wat ik er al over heb gelezen vond ik toch knap. Ook het stuk over democratie wil ik graag eens bestuderen.

Een fragment uit het boek Econoshock van Geert Noels zette me ook wel een beetje aan tot Schumpeters werk:

Maar alle critici moeten zich één vraag stellen: is China op democratische manier te besturen? En zou dat beter zijn voor de wereld? Provocerende vragen. Neem het éénkindgezin. Niet democratisch, tegen alle vrijheden van het individu en alles wat we etisch vinden in het Westen. Maar hoe zou de wereld eruit zien als de Chinese overheid die politiek niet had gevoerd in de afgelopen decennia?

Het zijn dat soort vragen waarom ik , die economische klassieker ga lezen. Als ik het uit heb (en dat kan nog wel even duren) zet ik er zeker een artikeltje hier op SlimmeBeleggers.com

Wat is het verschil tussen goed en geweldig?

In 1971 werd Darwin E. Smith de ceo van Kimberly-Clark, een oubollig papierbedrijf dat het helemaal niet goed deed. Al snel besloot hij de meeste papieractiviteiten van het bedrijf af te stoten. Hij en zijn team geloofde namelijk dat de papierproductie die Kimberly-Clark maakte te middelmatig was en nooit schitterend zou kunnen worden. Ze legde zich toe op de cosumentenmarkt voor papierwaren. Een sector met sterke concurrenten zoals Procter & Gamble. De media en analisten vonden het de domste keuze ooit, maar Smith negeerde dit compleet want hij had een plan.

Stap voor stap bouwde hij Kimberly-Clark uit tot een wereldspeler in papierproducten. Waarvan Kleenex het aller bekendste merk is.

Deze case komt uit het boek “Good to Great” van Jim Collins. Hoewel dit boek uit 2001 zich meer richt op managers, staan er ook een aantal belangrijke concepten in voor actieve beleggers.

Good to Great is gebaseerd op onderzoek naar bedrijven die het eerst niet zo schitterend deden. De meesten deden het niet slecht, maar de teneur was eerder middelmatigheid.
Collins en zijn team vonden slechts 11 beursgenoteerde bedrijven in de VS die aan hun strengste criteria voldeden.
Die criteria waren dat de aandelenkoers van het bedrijf over een periode van 15 jaar minstens 3 keer beter moest doen dan de beursindexen. Ook moest er spraken zijn van een omkeerpunt. Hiermee bedoelde Collins dat er een moment was dat het bedrijf begon te evalueren van goed naar geweldig.

De belangrijkste concepten uit het boek zijn:

• Level 5 leiderschap
  Hiermee geeft Collins aan dat geweldige bedrijven een leidend figuur hebben die zeer goed zijn vak kent. Die ook vastbesloten maar toch bescheiden is en zeker niet met zijn ego bezig is.
• Eerst wie, daarna wat.
  Uit het onderzoek bleek ook dat de meeste bedrijven uit het boek eerst de goede mensen op de bus zetten. Daarna ging men kijken waar dat men naar toe wilde gaan.
  En die goede mensen kunnen vanuit het bedrijf komen, soms hebben werknemers gewoon dat extra zetje nodig.
• De harde waarheid
  Goede managers laten zich niet omringen met jaknikkers en durven de feiten onder ogen zien. Daarna handelen ze naar deze feiten.
• Egeltjes concept
  Doen waar je een passie voor hebt.
  Doen wat je economische motor doet draaien (= winst maken)
  Doen waar je de beste in de wereld voor kan zijn.
• Discipline cultuur
  Als er een cultuur van discipline heerst door het bedrijf kan je volgens Collins de mensen meer vrijheid geven om te experimenteren en hun eigen pad te vinden naar goede resultaten.
  Veel bedrijven bouwen bureaucratische regels omdat een klein percentage van mensen de fouten dingen doet. Maar hierdoor jaag je de juiste mensen van je bus af. Daardoor bekom je een groter percentage van “foute mensen”, waardoor je nog meer regels moet invoeren om iedereen in het rijtje te houden.
• Duwtjes ipv een grote push
  De bedrijfsleiders die z’n bedrijf uitbouwden tot succes konden geen moment aanduiden waarop dat het allemaal veranderde. Ze vertelden dat het allemaal kleine stapjes waren die het geheel deden bewegen.
  In het boek wordt dit vergeleken met een vliegwiel. Als je een zeer groot zwaar rond object moet in beweging zetten dan zullen de eerste duwpogingen niet veel helpen. Maar als je continu een duwtje blijft geven zal uiteindelijk het ding wel beginnen draaien.
  Als het dan draait, moet je niet vragen wat was het moment dat het lukte? Nee alle kleine beetjes hielpen er was er meestal geen die de “grote push” was.

Waarschijnlijk zullen sommige nu denken wat heb ik hier aan als belegger? Heel veel zou ik zeggen. Als je een aandeel tegen komt en je informeert je over het bedrijf dan is het misschien wel heel interessant om eens te bekijken wat voor management en cultuur dat er in het bedrijf heerst. Op lange termijn heb je veel liever een goed team dat jouw geld beheert dan een bende ego’s die alleen maar carrière willen maken.

Als ik in de toekomst nog bedrijven bespreek zal ik ook wat vaker iets proberen te zeggen over het management. Iets wat ik denk dat ik te weinig doe.

Voor wie een uitgebreidere beschrijving van het boek wil surf je best even naar pauljansen.eu
Maar de beste beschrijving is uiteraard het boek zelf: Amazon.co.uk (Engelstalig) of Nederlandstalig bij Proxis of Azur

Kent iemand voorbeelden van Europese bedrijven die in het Good to Great plaatje passen?