En nog eens konden onze WoensdagTrader trend abonnees afgelopen woensdag forse koerswinsten bijschrijven, terwijl de posities in portefeuille op forse winsten staan. En dat allemaal omdat we een in mei simpelweg hebben vastgesteld dat de beurstrend dalend is, en daarom inspelen op dalende koersen. Iets wat ieder normaal mens op dat moment kon vaststellen. Zúlke koerswinsten door iedere week enkele eenvoudige orders in te leggen, alleen in aandelen! Wij verwachten voor de komende jaren veel onrust en forse koersbewegingen, want de komende jaren blijven op zijn zachtst gezegd economisch onzeker. Ideaal voor deze unieke strategie, waarmee je bij een dalende beurstrend gewoon op dalende koersen inspeelt. In de eerste helft van 2010 een rendement van 25%. En dat terwijl de beurs 7% lager staat! WoensdagTrader is dan ook een strategie waarmee je in goede én slechte beursjaren een toprendement behaalt. Gewoon door het dagelijkse “hype gedoe” van de media opzij te zetten, rustig de signalen te volgen, en dus iedere week even een paar aandelenorders in te leggen. Ik besteed hier persoonlijk precies een kwartier per week aan. Ik leg mijn orders in zonder na te denken of mijn eigen gevoel van dat moment te volgen. Ik doe dat op een moment in de dag dat mij het beste uitkomt. Soms is dat ‘s middags om 16 uur en soms pas ‘s avonds om 21 uur. Maakt allemaal geen verschil. 25% rendement in zes maanden voor 15 minuten per week even orders inleggen. Hoe lang kijkt ú nog lijdzaam toe?
Ga vanaf vandaag serieus aan uw financiële toekomst werken! Vraag hier het gratis rapport op en leer hoe je winst kan maken als de beurs daalt.

Zoals elke crisis, zal ook deze economische crisis overwaaien. Je moet een crisis ook tweezijdig bekijken, net zoals het Chinees woord “Crisis” dit weer geeft. In het Chinees bestaat het woordteken “Crisis” uit twee andere woordtekens: gevaren en kansen.

Het komt er dus op aan om de gevaren te herkennen en de kansen te nemen. Klinkt gemakkelijk, maar is het zeker niet.

De volgende twee regels zijn voor mij absolute basisregels als belegger, deze kan je altijd gebruiken, of het nu goed gaat op de beurs of slecht:

Spreid je portefeuille

Als eerste zorg je er best voor dat je aandelen goed gespreid zijn. Je wil namelijk niet dat één aandeel al je beleggingen te fel beïnvloed. Dat kan positief zijn, maar soms zorgt het ook voor zeer negatieve verrassingen. Ik heb dan ook totaal geen medeleven met mensen die komen uitleggen dat ze (bijna) heel hun vermogen verloren met één aandeel: Fortis, L&H, Enron, …

Er bestaat niet zoiets als “de ideale spreiding”. Ikzelf hanteer de volgende regel: minimaal 5 aandelen in portefeuille en maximaal 15. Sommige vinden dit weinig, maar net zoals met alles in het leven: te veel is ook niet goed. Als je te veel aandelen in portefeuille hebt, hoe kan je deze dan opvolgen? Ook zal je rendement sterker lijken op de beursindexen als je veel spreidt. Dit kan een aantrekkelijke en gemakkelijke manier zijn van beleggen: maar meer hierover lees je in ons artikel over indexbeleggen.

Spreiding van je portefeuille samengevat:

• Zorg voor minimum 5 en maximaal 15 aandelen in je portefeuille
• Let erop dat ze niet allemaal uit dezelfde sector komen.
• Steek ook nooit al je geld in aandelen, maar maak een mooie mix tussen cash, aandelen, obligaties enz.

Weet wat voor aandelen dat je koopt

Nog belangrijker dan goede spreiding is “maak je huiswerk”
Je moet echt weten wat een bedrijf doet, anders koop je er beter geen aandelen van.

Een goede regel is dat je in 5 minuten gemakkelijk moet kunnen uitleggen wat het bedrijf allemaal doet EN hoe dat het zijn geld verdient.

Warren Buffett is de beste belegger van de afgelopen eeuw. Hoewel hij al vroeg bevriend was met Bill Gates (voor Microsoft groot was) heeft hij nooit één aandeel Microsoft gekocht, gewoon weg omdat hij dat niet begreep. Domme beslissing? Niet echt als je weet dat hij na Bill Gates de rijkste man ter wereld is. Door streng te zijn met zijn geld maakt hij ook niet de vergissing om iets te kopen wat hij niet begrijpt en daarmee geld te verliezen.

Kortom goede beleggers hebben wel wat werk met het selecteren van aandelen.

Wil je aandelen kopen, maar heb je geen zin of tijd om ze te onderzoeken? Of ben je een actieve belegger op zoek naar aandelentips? Dan is een beleggingsblad misschien een goed idee:

• Beleggingsblad Smart Capital zoekt naar ondergewaardeerde aandelen, net zoals super belegger Warren Buffett.
• Beleggingsblad zoekt naar de beste aandelen, om de beurs te verslaan.

Ik denk dat ik weet waarom mensen Maarten Verheyen Googlen. Meneer Verheyen is de uitgever van enkele beleggingsblaadjes zoals Smart Capital, Groeilanden en de Magische Formule. Goedkoop zijn die blaadjes niet en veel mensen vertrouwen dingen op het internet eenmaal niet zo goed als in de “echte wereld”. Om een beter antwoord te geven op wie Maarten Verheyen is heb ik dit artikel geschreven.

Ik ben zelf ook een klant, en een tevreden klant.

• Smart Capital is namelijk gericht op de value investor. Hoofdredacteur Bart De Schutter gaat elke week op zoek naar ondergewaardeerde aandelen, die waar je het beste mee kan verdienen met een minimaal risico.
• Groeilanden is gericht op beleggers die hun graantje willen meepikken met landen als China, Rusland, Brazilië en anderen. Het risico is volgens mij hoger bij deze aandelen, maar daar staat tegenover dat koersverdubbelingen ook meer voorkomen.
• De Magische Formule is een maandelijkse uitgave waar men aandelen selecteert zoals Joel Greenblatt dat doet. Deze Amerikaanse belegger ontdekte dat als je bedrijven selecteert op basis van een aantal elementen je uitzonderlijke rendementen kan neerzetten.

Maarten Verheyen betaalt zelfs je abonnement terug

Voordat je een abonnement neemt raad ik je aan op je eerst in te schrijven op zijn gratis nieuwsbrieven, die bevatten altijd wel interessante informatie, hoewel ze tot doel hebben om je uiteindelijk klant te maken. Op die manier kan je al veel ontdekken, en kost het je helemaal niets. Via Smart Capital kan je een gratis rapport aanvragen, op die manier ben je ook ingeschreven voor de nieuwsbrieven.

Een nadeel van zijn nieuwsbrieven is dat je soms de indruk hebt dat je iets gratis gaat krijgen. Hoewel zijn e-mails wel interessant zijn, wil hij je gewoon klant maken. Niets verkeerd mee natuurlijk, want iedereen heeft brood op de plank nodig, maar met dit in het achterhoofd zijn het toch zeer interessante e-mails.

Mocht je dan klant willen worden en heb je ook zijn garantie gezien dat je 60 dagen gratis mag proberen? Dat is dus waar, ik heb ooit eens grondstoffen.net geprobeerd (een ander product van hem) en vond er niets aan. Een mailtje en een weekje verder en mijn geld stond volledig terug op mijn bankrekening.

Ik weet dat dit bijna lijkt op reclame, maar geloof me, als het niet goed was, dan zou ik het ook zeggen.

Klik hier om te gaan naar Smart Capital, Groeilanden of de Magische Formule.
Vragen of opmerkingen? Die kan je altijd kwijt in de reacties.

Eigenlijk doe je bij een verkoop hetzelfde als met een aankoop van aandelen: hoe zie ik het bedrijf achter de aandelen op termijn evolueren?
En net dat is zo moeilijk, toch zijn er een paar regeltjes die kunnen helpen:

Plak een waarde op je aandelen

Net zoals je bij de aankoop van een bedrijf moet proberen te waarderen hoeveel dat één aandeel (of het hele bedrijf) waard is, moet je dit ook regelmatig doen met de aandelen die je al reeds hebt. Onder regelmatig versta ik twee keer per jaar. Maar je kan dit ook maandelijks doen, hoewel ik dit niet doe.
Een zeer groot misverstand is dat de huidige beursprijs ook de waarde is. Om het zoals Warren Buffett te zeggen: “Prijs is wat je betaalt, waarde is wat je krijgt.”

Een simpel voorbeeld: Bedrijf ABC maakt jaarlijks 100 euro winst en heeft geen schulden en heeft een balanstotaal van 1000 euro. Er zijn 10 aandelen van ABC

De beurs is neutraal over de toekomst: de waarde van ABC is idem aan het sectorgemiddelde (een Koerswinstverhouding van 10) De totale waarde van ABC is dan 10 x 100 euro= 1000 euro oftwel 100 euro per aandeel.

De beurs is optimistisch over de toekomst: de waarde van ABC is weer gelijk aan het sectorgemiddelde (een Koerswinstverhouding van 14) De totale waarde van ABC is dan 14 x 100 euro = 1400 euro oftewel 140 euro per aandeel.

De beurs is pessimistisch over de toekomst: de waarde van ABC is weer gelijk aan het sectorgemiddelde (een Koerswinstverhouding van 7) De totale waarde van ABC is dan 7 x 100 euro = 700 euro oftewel 70 euro per aandeel.

Merk op dat in dit voordeel de “waarde” van ABC niet veranderd in de drie scenario’s. Het bedrijf maakt telkens 100 euro winst en het balanstotaal is ook steeds 1000 euro. Enkel het sentiment op de beurs veranderd. “De beurs” (=de overheersende mening) is telkens anders. Hierdoor krijgt ABC in de scenario’s telkens een totaal andere prijs, maar de waarde veranderd niet.

Waar ik altijd op let als ik een aandeel een waarde toeken:

• Hoe gezond is de balans?
• Hoeveel lange termijn schulden heeft het bedrijf t.o.v. het eigen vermogen.
• Wat zijn de korte termijn schulden en korte termijn activia.
• Hoeveel cash per aandeel is er aanwezig.
• Wat is de boekwaarde per aandeel? (alle bezittingen – alle schulden /alle aandelen)
• De toekomstverwachtingen in de industrie
• Heeft het bedrijf een sterke naam (imago, merken)?
• Wat zijn de concurrentievoordelen?
• Kijk hoe dat het bedrijf in het verleden presteerde. Niet dat het verleden een spiegel is, maar het is wel vaak een indicatie.
• Hoe komt het management over? Is het enkel met zichzelf bezig of denkt het aandeelhoudersvriendelijk?

Aandelen kopen of verkopen?

Bij een bedrijf dat je al in portefeuille hebt kan je de waardebepaling veel sneller doen dan bij aandelen die je nog maar juist leert kennen. Heel logisch omdat je al veel van dit bedrijf weet.

Gouden tip: probeer te vergeten hoeveel winst/verlies je hebt gemaakt met die aandelen. Dit is zeer moeilijk want mensen hebben de neiging om winnaars (te snel) en verliezers (te laat) buiten te gooien.
Maak een zo onafhankelijke mogelijke waardering van al je aandelen en denk terug hoe je dit zag toen je aandelen kocht of je vorige waardering. Bekijk dan of de toekomst volgens jou rooskleurig is en of het bedrijf mooi kan presteren.

Is het na je waardering overduidelijk dat je helemaal niet meer gelooft in een aandeel/bedrijf dat je in portefeuille hebt? Gooi het dan buiten, en neem je winst of verlies.

Maar laat je humeur nooit doorwegen op je beslissing: anders koop je enkel aandelen als het goed gaat en verkoop je deze als alles slecht gaat.

Misschien dat je nog nooit van het concept Permanente Portefeuille hebt gehoord? Ik ook niet tot een paar maanden geleden.
Marc De Mesel houdt over deze manier van beleggen een blog bij. En die is echt de moeit om eens te lezen.

Maar wat is nu een permanente portefeuille?

Het begrip Permantente Portefeuille is uitgevonden door Harry Browne. Hij vond dat als je een ideale mix  (aandelen, obligaties, goud en cash) maakte van beleggingsproducten dat je in elke economische omgeving een mooi rendement had.

Het beste lees je alles eens na op Marc De Mesel zijn blog. In onderstaand filmpje zie hem aan het woord over beleggen. Hij legt er niet het concept uit van permanent beleggen, maar het is wel een mooie start om je er verder op in te gaan.

Deflatie is het omgekeerde van het bekendere inflatie.
Als deflatie zich voordoet dan stijgt de reële waarde van geld. De koopkracht van het geld dat je bezit stijgt dus.

Dat lijkt aangenaam, maar voor de gehele economie is dit meestal niet het geval.

Anders gesteld:

Deflatie is een daling van het algemeen prijsniveau. Door deflatie neemt de reële waarde van het geld toe, met dezelfde hoeveelheid geld kan dus meer worden gekocht.
Er zijn twee soorten deflatie: bestedingsdeflatie (vraagkant) en kostendeflatie (aanbodkant).

Als de algemene vraag naar goederen afneemt, dan kan het prijspeil dalen. Dit komt omdat verkopers hun prijzen zullen verlagen om kopers toch te overhalen om te kopen. Dit is dan bestedingsdeflatie.

Als bedrijven er in slagen om hun kosten te verlagen, kan dit leiden tot lagere verkoopsprijzen. Dat is dan weer kostendeflatie.

Voorbeelden:

• Computerproducent X kan zijn prijzen verlagen omdat de productie van chips goedkoper is geworden. Dit is dan kostendeflatie.
• Consument Y wil een nieuwe auto kopen, maar stelt (door twijfel) zijn aankoop uit. Als verkoper Z dan zijn prijzen verlaagt om Y toch te overhalen om nu zijn auto te kopen i.p.v. te wachten, dan spreken we van bestedingsdeflatie.

Maar deflatie heeft ook nadelige gevolgen voor de economie:

- Geplande bestellingen worden uitgesteld, omdat men verwacht dat die producten op (korte) termijn goedkoper zullen worden. Dit kan een vicieuze cirkel worden als iedereen blijft uitstellen, op die manier blijven de verkopers hun prijzen verlagen tot er kopers opdagen. Hierdoor kan een crisis nog verergerd worden, want als er geen bestellingen binnen komen dan hebben bedrijven grote problemen. Op termijn zullen bedrijven daar door meer mensen ontslaan en wordt de werkloosheid hoger. Bij een hogere werkloosheid stellen mensen belangrijke aankopen langer uit: ofwel omdat ze geen job meer hebben of omdat ze vrezen voor hun job. En zo verder …

- Ook wordt het lenen van geld minder aantrekkelijk. Omdat de waarde van geld toeneemt bij deflatie neemt de reële waarde van schulden ook toe.

Als inflatie zich voordoet dan daalt de reële waarde van geld. De koopkracht van het geld dat je bezit vermindert dus.

Dat lijkt onaangenaam, maar voor de gehele economie is dit meestal niet het geval.

Anders gesteld:

Inflatie is een stijging van het algemeen prijsniveau. Door inflatie neemt de reële waarde van het geld af, met dezelfde hoeveelheid geld kan dus minder worden gekocht.
Er zijn twee soorten inflatie: bestedingsinflatie (vraagkant) en kosteninflatie (aanbodkant).

Als de algemene vraag naar goederen toeneemt, dan kan het prijspeil stijgen. Dit komt omdat verkopers hun prijzen zullen verhogen omdat kopers toch bereid zijn meer te betalen. Dit is dan bestedingsinflatie.

Als de kosten voor bedrijven stijgen, kan dit leiden tot hogere verkoopsprijzen. Dat is dan weer kosteninflatie.

Voorbeelden:

• Bakker X verhoogt zijn prijzen omdat de productie van brood duurder is geworden. Dit is dan kosteninflatie.
• Consument Y wil een huis kopen, maar omdat er nog andere kopers zijn, verhoogt hij zijn bod. Hij doet dit om te vermijden dat hij wordt overboden, dan spreken we van bestedingsinflatie.

Maar inflatie heeft ook voordelige gevolgen voor de economie:

- Geplande bestellingen worden niet uitgesteld, omdat men verwacht dat die producten op (korte) termijn duurder zullen worden. Hierdoor worden bedrijven en consumenten aangemoedigd om niet alles te sparen, maar om ook regelmatig aankopen te doen. De ECB (Europese Centrale Bank) spreekt dan ook vaak dat een inflatie tussen de 1 en 2% goed is voor de economie.

- Ook wordt het lenen van geld aantrekkelijker. Omdat de waarde van geld afneemt bij inflatie neemt de reële waarde van schulden ook af.WatW

Het antwoord op die vraag is vrij simpel: ze willen het aantal uitstaande aandelen verminderen zodat in de toekomst de winst over minder aandelen moet worden gedeeld.

Een voorbeeld:
Bedrijf XYZ heeft momenteel 1000 aandelen in omloop.
Het bedrijf maakt een winst van € 1000 per jaar oftwel € 1 per aandeel.
Op de beurs is de waarde van een aandeel € 10 waard.

Nu beslist de bedrijfsleiding van XYZ dat ze de € 2000 in kasreserve gaan gebruiken om eigen aandelen in te kopen. Ze kopen dus 200 aandelen tegen € 10 op de beurs.

Na deze operatie ziet de situatie voor XYZ er als volgt uit:

Bedrijf XYZ heeft momenteel 800 aandelen in omloop.
Het bedrijf maakt een winst van € 1000 per jaar oftwel € 1,25 per aandeel.
Op de beurs is de waarde van de aandelen gestegen tot  € 12,5.

Goedkoper dan dividenden uitkeren

Eigenlijk is het een nuloperatie voor een bedrijf als de beurskoers gelijk is aan de “waarde” van het bedrijf.  Het bedrijf zou namelijk net zo goed een dividend van € 2 kunnen uitgeven aan alle aandeelhouders. Toch is dit minder interessant omdat er dan een belasting van 15 of 25% op de dividenden wordt geheven. Op die manier zouden de aandeelhouders netto minder overhouden. Bedrijven kopen dus eigen aandelen in om zo de beurskoers te doen oplopen, zodat de aandeelhouders meer waarde per aandeel krijgen.

Vaak geld weggegooid

Toch hoor je ook regelmatig zware kritiek op het inkopen van aandelen. De meest gehoorde punten:

• Het bedrijf ziet geen investeringsmogelijkheden voor zichzelf. Het geeft op deze manier toe dat het meer geld verdient dan het nodig heeft om de activiteiten voort te zetten. Ook geeft de bedrijfsleiding hiermee aan dat ze geen andere mogelijkheden ziet (vb overnames, buitenlandse expansie, …).
• Bedrijfsleiders krijgen vaak veel opties toegekend die gekoppeld zijn aan de beurskoers. Zoals je in het bovenstaand voorbeeldje kan zien kan je met één verrichting de koers fors doen stijgen terwijl er aan de onderliggende winst niets veranderd. Wel heel aangenaam als jij toevallig bestuurder bent die daar door fors langs de kassa kan gaan. Verschrikkelijk misdadig als jij aandeelhouder bent die daar door veel geld moet uitgeven aan die mensen.
• Bedrijven kopen meestal enkel aandelen in als hun beurskoers hoog staat. Op die manier vergooien ze een groot deel van het geld omdat ze tegen hoge koersen hun eigen geld weggooien. Bedrijven die nu in tijden van lage beurskoersen veel geld op de bank hebben staan en dan aandelen terug inkopen, geven een zeer sterk signaal naar de markt: koop onze aandelen want wij vinden ze nu ondergewaardeerd.

Een voorbeeldje dat vorige week in België bijna voor lege supermarkten zorgden is de melkprijs van het moment. De boerenorganisaties klagen al een hele tijd dat de boeren momenteel hun melk onder de kostprijs moeten verkopen. Om hun eisen kracht bij te zetten blokkeerden ze enkele verdeelcentra van de grote supermarkten. De te lage prijs zou volgens de boeren komen door de wurghouding waarin ze verwikkeld zitten met de (zeer machtige) distributiesector. Ook hier kan je niet echt zeggen dat de markt efficiënt is, want die houding zorgt voor serieuze problemen bij de landbouwers. Maar echt evenwichtig is deze prijs niet want op langere termijn moet er waarschijnlijk meer betaald worden voor de melk, die lage prijs zal er voor zorgen dat de boeren minder melk zullen produceren. Met wat economie levert dan weer op: minder aanbod bij zelfde vraag = hogere prijs. De huidige melkprijs is dus waarschijnlijk ondergewaardeerd.

Maar van melk terug naar aandelen. Aandelen kennen dit principe ook,  op sommige momenten zijn de beurskoers en de waarde absoluut niet aan elkaar gelijk. Soms verwachten mensen (te) veel van een bedrijf en dat doet de aandelen hoger koersen dan de aandelen. Maar in momenten van grote onzekerheid valt de koers vaak fors onder de waarde van een bedrijf.
Op lange termijn heeft de efficiënte markt hypothese wel gelijk, want zo goed als altijd volgen de waarde en de koers van een aandeel dezelfde trend.

Het zijn die momenten dat de koers fors boven of onder de waarde zit dat het meest interessant zijn als belegger. Maar die momenten herkennen dat is dan weer zeer moeilijk.  Met analyses van de bedrijven of analyses van de koers van die bedrijven proberen beleggers uit te vissen of het aandeel nu wel onder de waarde of boven de waarde noteert.

Wat iemand je ook probeert te vertellen dit zal nooit een exacte wetenschap zijn. Zelfs als je heel goed je analysehuiswerk maakt (of je bent abonnee op beleggingsbladen zoals Smart Capital of Groeilanden) dan nog kan het in de toekomst anders uitdraaien dan jij dacht. Klinkt misschien niet zo motiverend maar het is wel de harde waarheid die je als belegger af en toe zal voelen.

Kortom:

• waarde van een aandeel ≠ prijs van een aandeel
• waarde en prijs hebben meestal dezelfde trend
• beleggen is geen exacte wetenschap