De alliteratie in de titel slaat niet op de AAA+ rating die veel rommelkredieten eerst hadden, maar wel op het feit dat deze periode van het jaar typisch is voor aandeelhoudersvergaderingen.
De jaarrekening van veel bedrijven zijn nu klaar en kunnen worden goedgekeurd op een algemene vergadering. Deze éénjaarlijkse verplichte vergadering benoemt en ontslaat bestuurders, keurt de jaarrekening en het dividend goed, en nog andere minder belangrijke zaken. In theorie hebben de aandeelhouders dus altijd de eindbeslissing in een bedrijf. In de praktijk blijkt dat vaak een dode letter, zeker bij grote beursgenoteerde bedrijven.
Veel bedrijven hebben een versnipperd aandeelhoudersschap en dat zet de deur open voor onverantwoord bestuurgedrag. Veel multinationals zijn namelijk eigendom van gewone burgers, in vorm van pensioenfondsen en kleine aandelenportefeuilles. Op die manier zijn er vaak duizenden verschillende aandeelhouders, waarvan er maar weinig op een algemene vergadering aanwezig zijn. Bestuurders hebben dit ook wel door en als er weinig volk aanwezig is, dan hebben meerderheidsaandeelhouders of grote minderheidsaandeelhouders vrij spel. Het gebeurd namelijk vaak dat ze vooral zichzelf op de eerste plaats stellen en niet het bedrijf. Zo kan het gebeuren dat bijvoorbeeld de grote aandeelhouders graag een vet dividend hebben, maar dat het bedrijf eigenlijk beter spaarzamer zou zijn. Een bekend maar erger voorbeeld is Sabena en Swissair. Swissair had namelijk nieuwe vliegtuigen nodig, maar als dochter Sabena ook mee bestelde dan kreeg het meer korting. Een van de oorzaken van het faillissement zou zijn dat die nieuwe vliegtuigen niet nodig waren en zo de schulden van Sabena onnodig zwaarder maakte. (Mocht het een troost zijn, Swissair ging later ook over de kop)

Soms beginnen aandeelhouders wel te komen naar die vergadering, maar meestal is het ergste dan al gebeurd. De Fortisaandeelhouders zouden bijvoorbeeld nooit zo massaal aanwezig zijn geweest mocht de bank winsten aankondigen.
Maar lang niet alle bedrijven zijn aandeelhouderonvriendelijk. Warren Buffett hield begin mei ook zijn verplichte vergadering en hij en zijn beleggingsmaat Charlie Munger maakten 5 uur tijd voor vragen. Enorm veel, iets wat de meeste ceo’s absoluut niet zouden zien zitten. Buffett ziet het als een absolute plicht van aandeelhouders om dan bestuurders allerlei vragen te stellen, het zijn ook die mensen die met jouw geld werken.
Ik moet zelf bekennen dat ik ook nog nooit naar een algemene vergadering van aandeelhouders ben geweest. Ik ben wel van plan om dit volgend jaar eens te doen.
Misschien dat er lezers zijn die dat wel ooit mee maakten?
Deel dan je ervaringen zou ik zeggen. Of zijn er vragen die jij wil stellen aan bepaalde managers? Laat het weten onderaan in de reacties!